اما اينكه امر به معروف و نهى از منكر چگونه مى‌تواند در رستگارى يك جامعه اثر داشته باشد، نيازمند توضيح است: «از تجربيات قطعى بشر اين است كه اندوخته‌هاى فكرى انسان با گذشت زمان به دست فراموشى سپرده مى‌شود مگر آنكه پيوسته يادآورى شود و در مرحله عمل تكرار گردد. از همين جاست كه پيوند «علم و عمل» مشخص مى‌شود. علم، انسان را به عمل راهنمايى مى‌كند و عمل شايسته، بر آگاهى و بينش انسان مى‌افزايد. از اين رو، در يك جامعه سالم، همه بايد براى پاسدارى از فرهنگ و معرفت خويش بكوشند، و نگهبانى از حريم مكتب به آن است كه متخلفين از راه نيكى را، از سقوط به ورطه هلاكت بازدارند و با «امر به معروف و نهى از منكر» زمينه ساز «رفتار شايسته» و در نتيجه «تقويت كننده افكار صحيح» باشند. پس بى اعتنايى به اين وظيفه، پايه رفتار را سست و انديشه‌هاى والا را در معرض فراموشى قرار مى‌دهد.» «١» ٢- ١. ملاك امتياز امت اسلامى‌ كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلْنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ ... «٢» شما بهترين امتى بوديد كه براى مردم ظاهر شده است (چه اينكه) امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنيد و به خدا ايمان داريد. در اين آيه شريفه از امت اسلامى به عنوان «برترين امت» تمجيد، و سرّ اين فضيلت «امر به معروف و نهى از منكر» معرفى شده است. پس آن گاه‌