امر به معروف و نهى از منكر - سروش، محمد؛ مقدم نیا - الصفحة ١٤٦
ما از خداييم و به سوى او بازمىگرديم! فساد ظاهر شده است، اما انكار كننده و تغيير دهنده گناه و منع كنندهاى براى آن نيست. آيا اين گونه مىخواهيد در بهشت قدس الهى مسكن گزينيد و مجاور باشيد و از عزيزترين اولياى او گرديد؟! بسيار دور است! خداوند در وارد كردن افراد به بهشت فريب نمىخورد و بدون اطاعت نمىتوان به رضاى خدا دست يافت.
٢- ٢. پيامدهاى اجتماعى
- شيوع مفاسد
پيامبر اكرم (ع) مىفرمايد:
انَّ الْمَعْصيَةَ اذا عَمِلَ بِهَا الْعَبْدُ سِرًّا لَمْ يَضُرُّ الَّا عامِلَها فَاذا عَمِلَ بِها عَلانِيَةً وَ لَمْ يُغَيَّرْ عَلَيْهِ اضَرَّتْ بِالْعامَّةِ «١»
اگر بندهاى پنهانى و مخفيانه گناه كند، تنها به خود ضرر مىرساند، ولى اگر همان گناه را آشكار انجام دهد و ديگران جلوى آن را نگيرند، به همه ضرر مىرساند.
انسان هم از اجتماع و افراد ديگر تأثير مىپذيرد و هم براجتماع و افراد ديگر تأثير مىگذارد. اين تأثير و تأثر، هم در جهت خوبىهاست و هم در جهت بدىها. بناى اسلام بر آن است كه محيط جامعه، پاك باشد و گناه و فحشا وجود نداشته يا حداقل پيدا نباشد و در مقابل، تقوا و پاكى و خوبى در جامعه ظهور داشته باشد تا افراد در جوى آرام و محيطى پاك رشد يابند و ناپاكىهاى روحى و روانى، زمينه رشد پيدا نكند. دعوت اسلام به پوشاندن