امر به معروف و نهى از منكر

امر به معروف و نهى از منكر - سروش، محمد؛ مقدم نیا - الصفحة ١١٥

اشراف كافر قوم نوح گفتند: اين مرد جز بشرى همانند شما نيست كه مى‌خواهد بر شما آقايى كند. ٣- ٢. تحمّل و سعه صدر باز داشتن فرد از بدى‌ها و فرا خواندن او به سوى نيكى در واقع نوعى مقابله با اميال غريزى و خواسته‌هاى شهوانى اوست، از اين رو تحمل و شنيدن امر و امر به معروف و نهى از منكر ١٢٣ ١ - ١. ترس از ضررهاى مالى و جانى ..... ص : ١٢٣ نهى چندان به مذاق افراد خوشايند نيست و چه بسا موجب تمرّد، لجاجت و واكنش منفى ايشان گردد؛ وانگهى چون گنهكار توان برخورد منطقى با آمر و ناهى را ندارد و در برخورد سالم و مستدلّ با او، خود را محكوم مى‌بيند، مى‌كوشد تا با بهانه جويى، هتّاكى، توجيه گرى، جار و جنجال و حتّى گاهى با دروغ و تهمت، آب را گل آلود و فضا را تاريك سازد و در اين محيط غبار آلود، زشتى گناه خود را كمرنگ نشان دهد و اگر توانست، حيثيت آمر و ناهى را نيز خدشه دار كند. اينها نمونه‌اى از مشكلات بسيارى است كه آمران و ناهيان متعهّد، به مقتضاى مسؤوليت خطيرى كه برعهده گرفته‌اند، با آن دست‌به گريبان هستند. اين عزيزان اگر خداى نخواسته، افرادى ضعيف، كم ظرفيت، زود خشم و كينه توز باشند، هنوز ديگرى را اصلاح نكرده، خود سقوط خواهند كرد. ظرافت و حسّاسيت موضوع امر و نهى اقتضا مى‌كند كه آمر و ناهى علاوه بر كمك گرفتن از خداوند، بررسى دقيق جوانب قضايا و انجام اقدامات سنجيده و بموقع، فردى دريا دل، حليم و پذيراى مشكلات بوده و در دشوارى‌هاى ناشى از برخورد با مجرمان صبور باشد، زود از كوره در نرود، خود را نبازد و با حوادث و پيش آمدها با سينه‌اى باز و روحيّه‌اى قوى و بالا برخورد كند.