آنها را به اوامر الهى فراخوان و از نواهى حق تعالى باز دار. در اين صورت اگر از تو اطاعت كردند، آنها را حفظ كرده‌اى، و اگر اعتنايى به امر و نهى تو نكردند، تكليف خود را نسبت به آنان انجام داده‌اى. «١» ٩- ١. جلب اعتماد اگر امر به معروف و نهى از منكر شونده نسبت به آمر و ناهى اعتماد داشته باشد و آنان را خيرخواه و دوست بداند، به‌طور طبيعى از امر و نهى آنان متنبّه مى‌شود و خود را اصلاح مى‌كند. پس آمر و ناهى بايد زمينه‌هاى به وجود آمدن اعتماد و باور به خلوص، صداقت و خيرخواهى خود را در او ايجاد كنند و با قول و عمل به او بباورانند كه خير خواه هستند، مصلحت او را مى‌جويند و آنچه مى‌گويند از سر دلسوزى است. يكى از رموز موفقيت انبياى الهى در همين نكته نهفته است كه مردم يقين داشتند آنان در مدعاى خود صادق هستند و در صدد منافع شخصى و مطامع دنيوى و مادى نيستند و منظورى جز اصلاح پيروان خود ندارند. نوح پيامبر به هنگام دعوت قوم خود به آنان اعلام كرد: أُبَلِّغُكُمْ رِسَالاتِ رَبِّي وَأَنَا لَكُمْ نَاصِحٌ أَمِينٌ «٢» رسالت‌هاى پروردگارم را به شما ابلاغ مى‌كنم و من خيرخواه امينى براى شما هستم. اين سخن بسيارى از پيامبران است كه به قوم خود ابلاغ كردند: