شهر و بى‌خانمانى نه ميليون نفر، وارد شدن خسارت مادى به مقدار ١٠٥٧ ميليارد ين، به علت داشتن زمينه هاى صنعتى و تكنولوژيك، ژاپنى ها بر روى خاكستر جنگ، اقتصادى نوبرپا كردند. سيستم توليد از نظاميگرى تغيير پيدا كرد. مهندسين و كارگران كه در بخش تسليحات كار مى‌كردند به بخش توليد منتقل شده صنايع كوچك شكل گرفتند و ارتباط بين آنها و صنايع بزرگ (مادر) مستحكم شد. همه اين موارد به پشتوانه رهبرى و مديريت قوى همراه با كنترل و هدايت دولت بود كه باعث شكوفايى اقتصاد ژاپن پس از جنگ شد. «١» كشور ما نيز پس از جنگ نيازمند يك مديريت قوى همراه با تعهد و تخصص، با ثبات و منظم بود. تا بتواند خرابيهاى عظيم ناشى از جنگ هشت ساله را ترميم كند، طبق آمار موجود حجم خرابيها به بيش از ٠٠٠/ ٦٥ ميليارد ريال مى‌رسد. «٢» كه اين رقم به مراتب بالاتر از درآمدهاى نفتى و تشكيل سرمايه ثابت ناخالص در ظرف سى سال اخير بوده است. بيشترين خسارات اقتصادى نيز در بخشهايى متمركز شده كه ساختار توليدى كشور را دچار مشكل كرده است. يعنى جنگ تحميلى، حاصل سه دهه سرمايه گذارى ايران را يك جا از بين برد و تعادل اقتصادى كشور را در تمام عرصه ها بر هم زد سرمايه گذاريها نيز به امور دفاعى و خدماتى منتقل شد و در بعد اقتصادى كاهش يافت. در مجموع رشد اقتصادى و توسعه از مسير درست خود خارج شده بود. در چنين شرايطى مديريت كارآمد و پرتلاش است كه مى‌تواند چرخهاى اقتصادى مملكت را به گردش در آورد. البته هدايت موثر دولت پس از جنگ يكى ازاصولى است كه بايد دربازسازى مورد توجه قرار گيرد «٣» كه اگر هدايت دولت نباشد استراتژيهاى حركت اقتصادى دستخوش تحولات وسيع در كوتاه مدت و دراز مدت مى‌شود و ضررهاى جبران ناپذيرى به اقتصاد كشور وارد مى‌كند.
جذب و به كارگيرى نيروهاى متخصص و تربيت كادر تخصصى مورد نياز آينده نيز در گرو مديريت كشور است. همزمان با ساختن مجتمعهاى صنعتى و پروژه هاى زير بنايى بزرگ‌