اشغال و بيش از ٠٠٠/ ١١٣/ ١ نفر آواره شدند. «١» بازسازى جمهورى اسلامى ايران‌ ايران قبل از انقلاب اسلامى، اقتصادى وابسته، تك محصولى و به شدّت مصرف گرا داشت. ايران اسلامى براى تغيير اين وضع، مصرف كالاهاى ساخت داخل را به جاى مصارف تجملى و خارجى در رأس الگوى رفتار اقتصادى خود قرار داد. جنگ تحميلى وضع بدى به وجود آورد، تحول از اقتصاد وابسته دوران شاه به يك اقتصاد مستقل را به تأخير انداخت و درآمدهاى ارزى كشور را به خود جذب كرد.
جمهورى اسلامى ايران، مرمت خرابيهاى جنگ تحميلى، تقويت بنيه دفاعى، تأمين كالاهاى اساسى و جهت دهى اقتصاد كشور به عنوان استراتژى بلند مدت «٢» را پس از جنگ آغاز كرد. اولويتها معين گرديد و دولت با كمك متخصصان داخلى به ترميم خرابيها و جبران خسارتها پرداخت كه به مواردى از آن اشاره مى‌كنيم:
١- احياى مناطق كشاورزى آسيب ديده‌ بخش كشاورزى در اقتصاد ايران ضامن استقلال است، زيرا نياز چندانى به ارز ندارد و گروه زيادى از جمعيت را به سرعت به كار مشغول مى‌كند.
جهاد سازندگى با احياى نخلستانهاى آبادان و خرمشهر، تسطيح اراضى و تشويق روستاييان به بازگشتن به روستاها، تلاش زيادى دراين كار كرد. از سوى ديگر سد كرخه، بزرگترين سد خاورميانه بر روى كارون در دست ساخت است كه با احداث آن نه تنها در توليد برق بلكه در كشاورزى مناطق جنگى آسيب ديده تحولات عميقى رخ خواهد داد. «٣» ٢- بازسازى صنايع مادر و زيربنايى‌ اقدامات مهمى براى بازسازى صنايع در دوران جنگ انجام شد. بويژه در مناطق جنگى، تلاش بى وقفه‌اى براى مرمت صنايع نفتى، مهار چاهها (از جمله چاههاى نفتى‌