صرف بهداشت و بازنشستگى مى‌شد نه در امور ديگر. «١» ژاپن با آنهمه سرمايه ومازاد تجارى و قدرت مالى و با توجه به پيشرفتهاى تكنولوژيكى فوق العاده او در دهه هاى پس از جنگ و با اينكه همواره در پى كشف انرژى يا جايگزينى بوده، به اين نتيجه رسيده كه امساك در مصرف موثرترين شيوه است و اين امساك نه تنها سطح زندگى مردم و اقتصاد آنها را كاهش نمى‌دهد بلكه باعث رونق نيز مى‌گردد. براى مثال رشد اقتصادى ژاپن از سال ١٣٥٣ تا ١٣٦٠ (١٩٧٤- ١٩٨١) ٦/ ٤ درصد بوده در حالى كه واردات نفت ١٨ درصد كاهش داشته است. «٢» نتيجه اينكه مصرف گرايى آفتى براى بازسازى كشور پس از جنگ است، زيرا لازمه بازسازى كار و توليد زياد همراه با صرفه جويى و حداقل رفاه است و در عمل نيز كشورهايى در بازسازى كشور خود بعداز جنگ موفق بوده‌اند كه با مصرف گرايى به شدت مقابله كرده‌اند.