اثرات محيط زيست آلوده بر روى انسانها «١» محيط زيست آلوده، براى انسانها و جانداران بسيار خطرناك مى‌باشد. بيش از چهار هزار نفر در دسامبر ١٩٥٢ در لندن در اثر وجود مه غليظ جان باختند. يك كارخانه اسيد سولفوريك سازى و يك كارخانه بزرگ توليد روى در «دونورا» Donora در ايالت پنسيلوانيا با ايجاد مه غليظ در مدت چهار روز، بيست نفر را كشته و ٥٩٠٠ مورد بيمارى به وجود آورد. شيوع بيمارى ايتاى- ايتاى Itai- Itai در سال ١٩٤٠ در ژاپن، باعث مرگ حداقل صد نفر شد. علت اين بيمارى افزايش كادميوم برنج آبيارى شده توسط آب رودخانه آلوده به كادميوم گزارش شده است.
نشت گاز سمّى از يك كارخانه توليد كننده حشره كش به نام «يونيون كار بايد» در شهر بوپال هند متعلق به يك شركت آمريكايى در سال ١٣٦٣ (ش) موجب شد كه ٢٥٠٠ نفر كشته و حدود دويست هزار نفر زخمى شوند. پروفسور «هندريكس» رئيس بخش سم شناسى يكى از دانشگاههاى بلژيك در اين زمينه گفت كه از اين پس كودكان ناقص‌الخلقه زيادى در اين شهر بدنيا خواهد آمد. «٢» ذرّات سرب معلّق در هوا، صدمات بسيارى به كليه، كبد، مغز و سيستمهاى مركزى اعصاب و دستگاه توليد مثل مى‌زند. افزايش تراكم منواكسيد كربن باعث ايجاد سردرد، كورى، عدم هماهنگى حركات عضلانى، سرگيجه و دل درد مى‌شود.
هواى آلوده باعث شيوع بيماريهاى تنفسى مانند آسم، برونشيت و آمفيزما (بيمارى كيسه‌هاى هوايى در ريه‌ها) مى‌شود. آلودگيهاى صوتى و شلوغيها بيماريهايى مانند ناتوانى، اختلالات غدد، آسم، ميگرن، كمردرد و بيماريهاى قلبى را ايجاد مى‌كند و به طور كلّى باعث اختلالات روان تنى مى‌شوند.
سوء تغذيه نيز كه ناشى از كمبود غذايى «٣» مى‌باشد خود بيماريهاى مختلفى را ايجاد مى‌كند؛ مانند:
ورم معده، ورم روده، سل، آنفلوآنزا و سينه پهلو. «كواشيور كور» «٤» و «ماراسموس» «٥» (ضعف و لاغرى روز