خوشبختى فرزندان در نگاه داشتن دل پدران و خشنود نمودن آنان است. «١» بيان «افلاطون» در اين زمينه چنين است:
بدترين فرزندان آن بُوَد كه مطيع پدر و مادر نشود. و بدترين اموال آن باشد كه كسى را از آن فايده نبرد. «٢» در پايان يادآورى اين نكته ضرورى است كه گرچه رعايت احترام والدين و عمل به دستورات آنها شرعا و اخلاقاً لازم است، لكن هرگاه فرمانشان مخالف شرع و احكام اسلام باشد، فرزندان وظيفه دارند در چارچوب شرع و مطابق دستور اسلام عمل كنند، نه بر طبق خواسته‌ها و دستورات والدين. «٣»