شهرها مى‌گردند. تعدادى از درياچه‌هاى شمال آمريكا مانند درياچه «اريه» «١» به دليل ورود فاضلابهاى صنعتى به آنها آلوده گشته‌اند. اين فاضلابها سمّى بوده، موجب نابودى بسيارى از گياهان و حيوانات مى‌شوند.
از وقتى كه انسان به منابع عظيم طبيعى دست يافت و صنايع و تكنيك حمل ونقل به سرعت پيشرفت كرد ضرورت حمل و نقل اين مواد به مناطق ديگر جهان، احساس شد، مواد نفتى به عنوان بهترين سوخت به مناطق صنعتى جهان يعنى آمريكا و اروپا حمل شد و تغييرات زيست محيطى آبها از همين زمان آغاز شد. ميزان قابل توجهى مواد نفتى خام به هنگام تخليه آنها در بنادر مختلف شهرها، در آبها ريخته مى‌شود. مثلًا حدود چهل هزار تن مواد نفتى و مازاد آن در سال ١٩٥٣ در كانال بريستول در انگلستان به درون آبها ريخته شد. خطر تصادفات تانكرها و حملات نظامى در درياها را نيز بايد به اين مسأله افزود. «٢» به دنبال حركت آبها و حمل مواد آلوده در سطح آنها، تعداد زيادى از جانوران دريايى در معرض خطر قرار گرفته مى‌ميرند. «٣» ج- آلودگى خاك‌ بيشتر آلودگيها مانند باريدن بارانهاى اسيدى بر روى خاك، آلوده شدن خاكها توسط فاضلابهاى صنعتى، شهرى و كشاورزى پرشدن يك درياچه توسط رسوبات خشكى و خشك شدن آن كه منشأ آن فرسايش خاك مى‌باشد، روابط تنگاتنگى با هم دارند.
فرسايش «٤» يكى از آفات خاك است كه دخالتهاى انسان در طبيعت برسرعت آن مى‌افزايد. مثلًا از بين رفتن درختان جنگلى، در خاك ايجاد فرسايش مى‌كند؛ زيرا درختان مى‌توانند از برخورد مستقيم قطرات باران با خاك جلوگيرى نمايند و مانع فرسايش شوند. دخالتهايى از قبيل از بين بردن جنگلها، تبديل زمينهاى جنگلى يا مرتعها به زمينهاى كشاورزى، خشك كردن باتلاقها، از بين بردن پوششهاى گياهى به علت‌