كه نتيجه آن چيزى جز نابود سازى منابع محدود زمين و آلوده سازى محيط زيست نمى‌باشد. براى مثال انسان دربيشتر موارد پهنه‌هاى بسيار و سيعى از پوشش گياهى را نابود مى‌سازد تا بتواند گياهان زراعى خود را جانشين آن كند و در برخى موارد نيز با دخالت نابه هنگام خود و با ريشه‌كن كردن درختان، خاك را تباه ساخته زمينهاى باير و غيرقابل كشت را جايگزين آن مى‌كند، انسان با اين كار خود علاوه برنابود سازى منابع محدود كره زمين و آلوده سازى محيط زيست، مناظر طبيعى را نيز با تغييرات زيادى مواجه مى‌سازد. «١» پيشرفتهاى تكنولوژى، تخريب محيط زيست را سريعتر كرده است. صنايع براى به گردش در آوردن چرخهاى خود به مواد اوليه بيشترى نياز دارند. كف اقيانوسها براى كشف مواد معدنى و سوخت آلى حفارى مى‌شوند. زمينهاى كشاورزى با سرعت بيشترى به وسيله تراكتور شخم زده و كودپاشى مى‌شود. در كلّ، ابزارهاى جديد دريايى و زمينى، ذخاير زمين را با خطر جدّى مواجه ساخته است. «٢» آلودگى محيط زيست‌ محيط زيست به صورتهاى مختلف آلوده مى‌شود كه مهمترين آنها عبارتنداز:
الف- آلودگى هوا نازك شدن لايه ازُن‌ آلودگى هوا يعنى وجود مواد سمّى و مضرّ در جوّ كه به اشياء، گياهان، حيوانات و انسانها صدمه مى‌زند. عوامل مختلفى در آلوده سازى هوا دخالت دارند كه منشأ بيشتر آنها انسان مى‌باشد. يكى از اين عوامل كارخانجات هستند كه با گاز ها و گردوغبارهاى مضرّ، محيط زيست طبيعى را به شدّت آلوده مى‌كنند. البتّه سهم همه آنها در مسموم كردن هواى طبيعى به يك اندازه نيست. به عنوان مثال بعضى از چيزهايى كه از مواد سوختى كارخانجات ناشى مى‌شود و در مسموميّت گياهان نقش بسزايى دارد عبارت‌