پنجاه درصد مناطق مسكونى، شهرهاى بزرگ و ١٤ كل مناطق مسكونى آلمان نابود شد.
راههاى ارتباطى، لوله‌كشى‌ها و مخازن سوخت بشدّت خسارت ديد و چرخ توليد از كار افتاد. به اين ترتيب، علاوه بر مشكل مسكن و اشتغال، افزايش قيمتها و سوء تغذيه بيداد مى‌كرد. «شوراى نظارت متفقين» نيز آلمانيها را از اداره امور خودشان محروم و محكوم به پرداخت غرامت كرده بود. «١» ٢- آلمان غربى به سوى تجديد حيات‌ الف- بازسازى اقتصادى در طرح مارشال:
با شروع اختلاف بين شوروى و متفقين غربى‌اش، رقابت بر سر جلب دوستى آلمانيها شروع شد كه سرانجام به تقسيم آلمان به دو كشور منجر گرديد. «٢» جرج مارشال، وزير خارجه وقت آمريكا مى‌خواست علاوه بر سدّ كردن نفوذ شوروى، مسائل اقتصادى را در چارچوب كلى اروپا قرار دهد. اين برنامه سيزده ميليارد دلارى «٣» احياى اقتصاد اروپا، آلمان غربى را نيز به يك كشور توليد كننده و صنعتى تبديل مى‌كرد. «٤» ب نوسازى اقتصادى در پناه امنيّت آمريكا:
پس از خاتمه جنگ آمريكا به سرعت به بازسازى آلمان غربى كمك كرد تا هم از گسترش كمونيسم جلوگيرى كند و هم در مسابقه بهتر بودن سرمايه‌دارى با كمونيسم، آلمان غربى را به رخ آلمان شرقى و شوروى بكشد. «٥» ج- سياستگزاريهاى صحيح دولت:
پس از ارائه طرح مارشال، «لودويك ارهارد» «٦» به مديريت اقتصادى منطقه متفقين برگزيده شد. شعار «ارهارد» اين بود: دولت تا آن حدّ كه لازم است و بازار تا آن حدّ كه ممكن است. او با انجام رفرم پولى در سال ١٩٤٨،