بايد معلومات دينى افراد سپاه بالا برود اما در درجه دوم، آن چيزى كه بيشتر لازم است، تقويت ايمان است؛ البته ايمان آگاهانه، هم ماندگارتر است، هم كارآمدتر. كارهاى مهمّى از ايمان غير آگاهانه سر مى‌زند، امّا خطرناك و در معرض خطر هست، لذا بايد به آنان آگاهى و معرفت بدهيد.
حصار واقعى، حصار ايمان است، بايد آن را حفظ كنيد؛ مى‌دانيد كه حصار ايمان كمتر در كلاس به دست مى‌آيد، بيشتر در جلسات موعظه، در برخوردهاى خوب و بيشتر از همه در رفتار ما و در سوق دادن آنان به نماز، عبادت، ذكر، تضرّع و توسّل به دست مى‌آيد، اينها خيلى مهم است.
آنان را به نوافل، تهجّد و استغفار وادار كنيد، عادت بدهيد. شايد لازم نباشد روى همه دستگاهها در اين زمينه، اين همه پافشارى كنيم، اما روى سپاه و بعضى از نهادهاى ديگر لازم است. «١» سياسى ايدئولوژيك مسؤول تعميق و راسخ كردن ايمان اسلامى و انديشه سياسى منبعث از اسلام در دل يكايك نظاميان است و اين مسؤوليتى است كه هم خدا از او راضى است و هم نظاميان به آن شايقند. «٢» ايجاد حسّ حضور در پيشگاه الهى‌ ... تلاش‌هاى عقيدتى سياسى همه مقدّمه است براى اين كه اين احساس «حضور در پيشگاه الهى»، اين روح ديانت در يكايك افراد بوجود بيايد، يعنى جهت‌گيرى اين است. درس‌ها را، تلاش‌هاى فرهنگى را، كلاس‌ها را، گزينش‌ها را، اين چيزهايى كه در مجموعه كارها غالباً مى‌گنجد. ما بايد با اين معيار بسنجيم و ببينيم كه آيا افراد را به خدا نزديك مى‌كند؟ آيا احساس حضور را در دل آنها زنده مى‌كند يا نمى‌كند؟ اگر كرد خوب است، وَ الَّا فَلا، اين معيار است. «٣» جهت‌گيرى در نيروى انتظامى بايد مبتنى بر حفظ روح ديانت و احساس حضور