برادرانى كه سلاح ميدان جنگ و سلاح محبّت مردم به همراه پشتيبانى و حمايت امام كه بالاترين پشتوانه‌هاست، همواره آنها را حمايت كرده بايد از يك عمق متناسب فكرى برخوردار باشند، زيرا صرفاً انگيزه و احساسات ايمانى كافى نيست بلكه معرفت، آموزش و آگاهى‌هاى كافى نيز لازم است. «١» مسأله آموزش در همه جا مهم است ولى در سپاه از اهميّت مضاعفى برخوردار است. اگر در سپاه پاسداران آموزش‌هاى قوى در مسائل عقيدتى سياسى وجود نداشته باشد ديگر سپاه را به عنوان بازوى تواناى انقلاب اسلامى نمى‌توان مطرح ساخت.
حركت سپاه يك حركت مستمر است و اگر قرار باشد اين حركت باقى بماند افراد سپاه بايد آموزش ديده باشند و كسانى كه اين مهم را به عهده دارند شما هستيد. «٢» بطور كلّ هيچ امرى بدون آموزش و فراگيرى انجام نخواهد شد و آموزش نيز تنها در مسائل تئورى و معلومات نهفته در كتاب‌ها خلاصه نمى‌شود، ما اگر بخواهيم استعدادهاى مبتكر و خلاق، خود به خود نظم و ترتيب بگيرند بايد آموزش ببينند. «٣» شما برادران سپاه بايد توجه كنيد كه ارزش معنوى سپاه به اين است كه اين درس‌هاى اسلامى، معنوى را به خوبى فرا گيريد. «٤» همگامى آموزش عقيدتى با آموزش نظامى‌ ... ان شاء اللّه آن بسيج عمومى كه براى يادگيرى باشد، هم تعليمات دينى و يادگرفتن قرآن و كتاب و هم تعليمات نظامى و اينها، يك كشور نظامى بشود، نظامى- الهى. يك همچو كشورى كه اين طور شد، ديگر كسى به آن طمع نمى‌كند براى اين كه مى‌داند ضررش بيشتر از نفعش است. «٥» اين دو آموزش [عقيدتى و نظامى‌] مى‌توانند مكمل يكديگر باشند و با هم هيچ منافاتى ندارند؛ امروز آموزش ايدئولوژيكى روح، سَمْت و جهت به آموزش نظامى مى‌دهد و در كمال اهميّت قرار دارد. «٦»