توصيف رزمندگان‌ بخشى از رهنمودهاى امام راحل و مقام معظم رهبرى خطاب به نيروهايى است كه به عنوان رزمنده در صحنه‌هاى دفاع مقدّس حضور داشته‌اند. كفرستيزانى كه در اوج قلّه معرفت الهى و كمال انسانى بوده، با ولايت ميثاق بستند و جان بر سر اين پيمان نهادند.
عاشق خدا و فانى او اينجانب هر وقت با يكى از چهره‌ها روبرو مى‌شوم و عشق او را به شهادت در بيان و چهره نورانى‌اش مشاهده مى‌كنم، احساس شرمسارى و حقارت مى‌كنم و هر وقت در تلويزيون، مجالس و محافل اين عزيزان كه خود را براى حمله به دشمن خدا مهيّا مى‌كنند و مناجات و راز و نيازهاى اين عاشقان خدا و فانيان راه حق را در آستانه هجوم به دشمن مى‌نگرم كه با مرگ دست به گريبان هستند واز شوق و عشق در پوست نمى‌گنجند، خود را ملامت مى‌كنم و بر حال خويش تأسف مى‌خورم.
اكنون ملّت ما دريافته‌است كه «كُلُّ يَوْمٍ عاشوُرا وَ كُلَّ ارْضٍ كَرْبَلا» مجالس حال و دعاى اينان شب عاشوراهاى اصحاب سيدالشهداء را در دل زنده مى‌كند.
جوانان عزيزم و فرماندهان محترم! شما توقع نداشته باشيد كه من بتوانم از عهده ثناى شما و شكر عمل شما برآيم. شما را همان بس كه مبحوب خداى تعالى هستيد و خداى شما فرموده كه شما را كه چون سدّى محكم و بنيانى مرصوص در مقابل دشمنان خدا و براى رضاى او ايستاده‌ايد دوست مى‌دارد و است اين جزاى شما و اين است عاقبت عمل شما. «١» فرق است ما بين داوطلبى و ايثار شما با داوطلبى و ايثار منحرفين. آنها براى رسيدن به دنيا و رسيدن به آمال و شهوات نفسانى وارد مى‌شوند در ميدان‌ها و شما براى شهادت و