تحقق پيدا كرد.
... آيا آنچه خداوند تعالى مى‌فرمايد: «وَ قَذَفَ فى‌ قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَريقاً تَقْتُلوُن وَ تَأْسِرَوُنَ فَريقاً» «١» مصداق ظاهرش در فتح مبين متحقق نيست؟ آيا آيه «هُوَالَّذى‌ انْزَلَ السَّكينَةَ فى‌ قُلُوبِ الْمُؤْمِنينَ» «٢» مصداق ظاهرش رزمندگان اين جبهه نيست؟ مگر آنچه در صدر اسلام واقع شد و موجب فتح لشكر اسلام گرديد جز اينها بود؟! «٣» عابد و شهادت طلب‌ امروز بحمداللّه در جبهه‌هاى ما جوان‌هايى هستند از ارتشى، از سپاهى، از بسيج، از مردمى كه هر كس آنجا رفته است و آمده است با من ملاقات كرده است مى‌گويد: آنها به ما دل مى‌دهند و شجاعت مى‌دهند. ما مى‌رويم كه آنها را تشجيع كنيم مى‌بينيم كه نه، ما تحت تأثير آنها واقع مى‌شويم و حقيقتاً يك امرى است كه خداى تبارك و تعالى عنايت خاصش را به اينها كرده است.
اينهايى كه شب ها به دعا بر مى‌خيزند و به مناجات برمى‌خيزند، البته در جنگ ها پيروز خواهند شد. «٤» شما برادران روحانى و نظامى در طول جنگ تحميلى عراق عليه ايران به خوبى دريافته‌ايد كه تجهيزات نظامى عنصر تعيين كننده نيست. در كدام كشورى ديده شده كه نظامى آن حاضر باشد در راه هدف و آرمان خود شهيد شود و احتياج به تهديد و تطميع او نباشد. رزمندگان دلير و مؤمن مااز نظامى و غير نظامى همه حاضرند به خاطر هدف و آرمان خود شهيد شوند. «٥» امروز كه داوطلبين براى رفتن به جبهه‌ها اينگونه با آغوش باز شهادت را پذيرا هستند، حتّى زمان رسول اللّه (ص) و اميرالمؤمنين (سلام اللّه عليه) به اين شكل نبوده است. در قرآن آمده است وقتى پيامبر اكرم افراد را دعوت به جنگ مى‌كرده است، آنها به بهانه‌هايى نظير اينكه امروز نه، فردا، يا اينكه امروز گرم است يا سرد، اطاعت نمى‌كردند.