دژهاى استوار - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٢١
ما را خسته كند و نيروهاى مسلّح و فداكار ما را به ستوه آورد. «١» از مردم ايران و نيروهاى نظامى و انتظامى مىخواهم تا با صبر و شكيبايى انقلابى و با قدرت و استقامت در مقابل توطئههاى استكبار جهانى ايستادگى نمايند و مطمئن باشند كه پيروزى از آن صابران است. «٢» شما جوانان مؤمن و پاسداران عزيز و مجرّبين ميدانهاى نبرد و كسانى كه فضاى شهادت و جهاد را لمس كردهاند، بلكه آن را به وجود آوردهايد، در اين مرحله نقش بسيار مهمّى را مىتوانيد بر عهده بگيريد. شما بايد رفتار و گفتار و تظاهر و اعلان و دل و باطنتان سرشار از ايستادگى و اقتدارى باشد كه امام بزرگوار ما مظهر آن بود و استقلال و آزادى ايران از بند قدرتهاى تجاوزگر، ثمره شيرين آن است و انشاءاللّه پيشرفت و رشد پى در پى اين كشور ثمرات بعدى آن خواهد بود و آزادى ملّت هاى ديگر را كه از تجربيات اين كشور درس خواهند گرفت، به دنبال خواهد داشت. «٣» احساس مسؤوليت برادران! عزيزان! نورچشمان! صادقانه تلاش كنيد. مواظب باشيد هيچ چيز جلوى تلاش صادقانه شما را نگيرد. هر كسى يك كارى دارد، آن كسى كه شغل خود و وظيفه خود را مىشناسد، مأموريت خود را مىداند بايد سعى كند تمام همتش را سَرِ آن بگذارد. «٤» سپاه را بايد همه مسؤولان كشور، همه آحاد مردم و همه آحاد سپاه، كاملًا جدّى بگيرند. مبادا در بين برادران سپاه كسانى پيدا شوند كه در مأموريتهاى سپاه و يا در ضرورتهاى بىشمارى كه نسبت به اين نهاد انقلابى وجود دارد، اندكى شك كنند. «٥» شما عزيزان بايد بدانيد كه از ديگر برادران و خواهران خود در شهرها و روستاها جدا نيستيد، وظيفه خود را دقيق بشناسيد و با آن آشنا شويد و همه نيرو و ابتكار و