دژهاى استوار - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٦
شما آسيب نخواهد ديد. «١» حفظ حيثيت اسلامى شما بخواهيد حفظ حيثيت ملّى خودتان را، حيثيت اسلامى خودتان را، شرطش اين است كه با هم باشيد. فكر اين كه من ارتشى هستم بايد چه باشيم، من عرض مىكنم، سپاهى هستم بايد چه بشوم، من بسيجى هستم، اين فكر از سرتان دور بشود، همه يكى هستيد وآن قدرت اسلام است و آن قدرت ملّى خودتان است، وقتى همه يكى هستيد ديگر اين حرفها از بين مىرود كه من كجا و او كجا! همه با هميد. «٢» عظمت و افتخار ... عظمت شما و پيروزى شما و افتخار شما و توانايىهاى گوناگون شما در سايه وحدت و اتحاد و انسجام كامل است، چه ارتش، چه سپاه و چه نيروهاى بسيجى، چه كميته و ژاندارمرى و شهربانى و هر نيرويى كه در كار جنگ فعّال هست.
بايد با همان يگانگى، محبّت و صميميتى كه تا امروز در بين آنها حاكم بوده با همين صميميّت حركت كنند، احساس دوگانگى نكنند و همه آنها مانند انگشتان يك (دست)، مشت محكم را عليه دشمن به وجود بياورند. «٣» پيروزى برقدرتها من از همه شما دوستان، از همه شما برادران ارتشى ايران مىخواهم كه توجّه داشته باشيد كه در بين خودتان خداى نخواسته يك اختلافى حاصل نشود. شما گمان نكنيد كه قدرتهاى بزرگ دست برداشتهاند و امروز شما را به حال خود گذاشتهاند؛ آنها هر روز در نقشه هستند و هر روز در كمين هستند كه شما را با هم اختلاف ايجاد كنند، بين شما اختلاف ايجاد كنند و آنها بهرهبردارند.
... شما مىبينيد كه وحدت كلمه، شما را بر همه قدرتهاى جهان پيروز كرد، شما مىبينيد كه اين طعمهاى كه در دهان امريكا بودو اسمش ايران بود با وحدت كلمه از دهان او بيرون كشيديد و استقلال را براى خودتان تثبيت كرديد. «٤»