دژهاى استوار - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٧٥
شما گمان نكنيد كه اتّكا به ماوراى خدا براى ما بتواند يك كارگشايى بكند، اتّكا به خدا بكنيد، اگر ما يك روز اتّكاى خودمان را از خدا برداشتيم و روى نفت گذاشتيم يا روى سلاح گذاشتيم، بدانيد كه آن روز، روزى است كه ما رو به شكست خواهيم رفت ...
اتّكاى خودتان را به خداى تبارك و تعالى قوى كنيد كه نصر و نصرت بدون اتكاى [به] او حاصل نمىشود. شما ملاحظه كنيد الآن قدرتهاى بزرگى كه اتكا دارند به آن سلاحهاى عجيب و غريب خودشان در اضطراب دارند زندگى مىكنند. «١» ... هر چه داريم از اوست و هر چه هستيم، او هستى داده به ما و ما بايد توجه به او دائما داشته باشيم و بدانيم كه پيروزى از اوست و اگر خداى نخواسته انحرافى پيدا بشود، شكست به عهده ماست و من اميدوارم كه شما برادرهاى عزيز توجه داشته باشيد كه اسلام براى همه، براى همه مستضعفين كه از آن جمله خود شماها هستيد، يعنى شماييد كه قدرتهاى بزرگ شما را كوچك شمردند و بحمداللّه شما ثابت كرديد كه تخيلات آنها باطل است و اميدوارم كه باز با جديّت خودتان، ابتكار خودتان، به راه انداختن كارهايى كه بايد راه بيفتد، باز به دشمنها اثبات كنيد كه ايران با اتكال به خدا پيروز است. «٢» ما كه اتكائمان به خداست از كى تأييد بخواهيم؟ ما كه اتكائمان به مبدأ غنى مطلق است از كى خواستار جهات مادّى بشويم؟ ما كه با تكبير اين جبههها را فتح مىكنيم از كى بخواهيم كه با ما همراهى كند؟
ما از خدا مىخواهيم؛ ما از خدا مىخواهيم كه با آن جنود غيبيّه كه دارد و با آن ملائكةاللّه كه هست به ما كمك بفرمايد و مىفرمايد، لكن شرط اين است ما به عهد خود باقى باشيم، عهدى كه با اسلام داريم: حفظ اسلام، حفظ كشور اسلامى، حفظ نواميس اسلامى.
ما بايد اين توجّه را هيچ وقت از خود بيرون نكنيم، از مغز خود بيرون نكنيم كه ما بندگان خدا هستيم و در راه او حركت مىكنيم و پيشروى مىكنيم، اگر شهادت نصيب