دژهاى استوار - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٩٢
در عرصه محضر پروردگار، در يوم الشهود، در لقاء با اولياء الله و ان شاء الله در بهشت برين، پروردگار به كار شما خواهد آمد. رابطهتان را با خداى متعال محكم كنيد، حرف بزنيد و از او بخواهيد مخلصانه و صادقانه با او پيمان ببنديد و به آن پيمان متعّهد بمانيد.
شما جوانيد، حيف است كه اين دلهاى پاك و نورانى و روحهاى آماده به چيزى غير از ياد خدا و محبت پروردگار آلوده شود. دنيا را فقط ابزار بدانيد، مال دنيا و امكانات آن و خانه و زندگى ابزار است و لياقت دل بستن ندارد. لياقت دل بستن فقط ذات مقدس پروردگار و كسانى كه در حوزه محبت او هستند مىباشد. «اللَّهُمَّ ارْزُقْنى حُبَّكَ وَ حُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَ حُبَّ كُلِّ عَمَلٍ يُوصِلُنى الى قُرْبِكَ» اين گوهر را رها نكنيد. اين آن چيزى است كه فقط شما داريد. جوانهاى مسلمان در هر جاى دنيا اگر اين گوهر را داشته باشند، راه موفقيت براى آنان باز است.
اين آن چيزى است كه مردى مثل امام بزرگوار را از دوران جوانى تا سن نود سالگى در صراط مستقيم الهى حفظ كرد و با اين همه تغييرات كه در دنياى پيرامون كسى به وجود مىآيد، راهش عوض نشد. شما زندگى امام را از دوران اختناق رضاخانى تا دوران بعد و تا تحولات گوناگون اجتماعى و سياسى و پيروزى انقلاب و رسيدن به يكى از بالاترين موقعيتهاى سياسى و دنيايى- كه همه دنيا به او چشم دوخته بودند و نامش در همه جا منتشر بود- نگاه كنيد؛ اين انسان از خط مستقيم خود هيچ تخطّى نكرد.
اين به بركت همان رابطه است، «صِراطَ الَّذينَ انْعَمْتَ عَلَيْهِمْ». اين نعمت به بركت ارتباط با خدا به دست مىآيد. جبهه به شما اين نعمت را عطا كرد، بر شماست كه آن را حفظ كنيد. نگوييد نمىشود با توجّه، تضرّع، نافله، گفتگوى نيمهشب، با خدا و توسّل به حضرت ولىعصر (ارواحنا فداه) كه سيد و سالار و بزرگ ما اوست، اين نعمت را حفظ كنيد.
همه چيزها به او بر مىگردد. اين جمع نورانى و مجموعه نورانى جوانهاى اين كشور، در هر لباس و سمتى هستند و كسانى كه حراست از ارزشها را عهدهدار شدهاند و بار سنگينى را به دوشن گرفتهاند و بنا دارند با زشتىها و بديها و ظلمها و دروغها و كج رفتارىها و ظلمهاى بزرگ امروز دنيا مبارزه كنند، بايستى در خودشان رابطه با خدا را