دژهاى استوار - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤٩
روحى و ايمانى است. بايد بدانند كه اگر يك لشكر، يك ارتش در مقابله با دشمن با عزم راسخ بايستد تبلورى خواهد شد از همه افتخارات آن ملّت.
افتخارات يك ملّت پيروز مربوط و متعلق است به آن بازوهاى نيرومندى كه از آرمانهاى آن ملّت دفاع كردند، اما اگر اين بازوى نيرومند كه اميد مردم به آن هست و بايد مانند نوك پيكان اين ملّت به قلب دشمن و بر سينه دشمن بنشيند، اگر در داخل آن از درون خود دچار هزيمت شود، اگر دچار بىايمانى شود، اگر دچار خلل شود مطمئناً هيچ ساز و برگى نمىتواند او را موفق و پيروز كند. «١» ما آمادگى براى دفاع از انقلاب را هميشه لازم مىدانيم. نبايد روزى بر ما بگذرد كه اهميت آمادگى عمومى، مغفول عنه واقع شود. اين چيز است كه مورد ستايش و ترحم هيچ كس قرار نخواهد گرفت.
اميرالمؤمنين عليه السلام به ما درس دادند و فرمودند: «مَنْ نامَ لَمْ يُنَمْ عَنْهُ» «٢» اگر تو خوابت برد، بدان [كه] دشمنت بيدار است. لذا مجموعه بسيج، خصوصاً جوانها در همه اقشار مردم بايد با قوّت و قدرت و آمادگى و نشاط و احساس ضرورت، كار و راه خودش را ادامه دهد و مثل گذشته، وظيفه دفاع از انقلاب را بر عهده گيرد. «٣» امروز اسلام در مقابل تمامى كفر است و با كوچكترين درنگ در اين امر حياتى چنان ضربهاى خواهيم خورد كه جبرانش به اين زودىها ميسّر نمىشود. بايد شور و شوق دفاع از ميهن اسلامى و اسلام را در تمامى قلبها زنده نگه داشت. «٤» دفع تهديد اجانب اگر ملّت انقلابى، هميشه آمادگى خود را حفظ كرد، يعنى جوانها عضويت در بسيج و كار در ميدان تمرين و آموزش را هميشه براى خودشان نگه داشتند و اگر مردم، روحيه دفاع را براى خودشان حفظ كردند و اگر چهره و قيافه جامعه طورى بود كه هر كس به آن نگاه كرد احساس كند ملّت آماده و مستعد دفاع از كشور است در اين صورت دژهاى استوار ٣٥٩ تربيتبدنى ص : ٣٥٩