دژهاى استوار - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤٤
اميدواريم كه اين ملّت ما همه تفنگدار باشند و همه جنگجو. «١» قضيه بسيج، همان مسألهاى است كه در صدر اسلام بوده است؛ وقتى جنگ مىشد طوايف مختلف مىآمدند و به جنگ مىرفتند و اين مسأله جديدى نيست و در اسلام سابقه داشته است و چون مقصد ما اسلام است بايد هر جوانى يك نيرو باشد براى دفاع از اسلام، و همه مردم و هر كس در هر شغلى كه هست مهيّا باشد براى جلوگيرى از كفر و الحاد و هجوم بيگانگان. «٢» بسيج يعنى آمادگى عاشقانه و داوطلبانه نيروها هميشه همين احساس را داشته باشيد كه در كنار مردم، با مردم و جزء، بافت طبيعى و حقيقى و اصيل مردم خودتان و در ميدان دفاع از انقلاب و كشور بايد آماده باشيد. «٣» ملّت بايد هميشه آماده دفاع از انقلاب، نظام و مرزها باشند و بسيج در اين رابطه بايد به كار خود، با قدرت هر چه تمامتر ادامه دهد. «٤» آمادگى همگانى ملّت شريف و رزمنده ما بايد براى خداى تبارك و تعالى با تمام توان خود و با اتكال به قدرت خداى متعال مهيّا شود و آماده نبرد با دشمنان خود گردد.
نيروهاى انتظامى، ارتش و ژاندارمرى و سپاه پاسداران به حال آماده باش باشند و سپاه بيست ميليونى كه خود را مجهز نمودهاند امروز براى فداكارى اسلام مهيّا باشند كه در موقع لزوم از كشور خود دفاع كنند. «٥» علاوه بر ارتش و سپاه، بسيجيان سلحشور و هستههاى مقاومت بايد همواره آماده و هوشيار باشند تا در صورت لزوم به وظيفه دفاع مقدس قيام كنند. «٦» اگر بر كشورى نداى دلنشين تفكر بسيجى طنين اندازد، چشم طمع دشمنان و جهانخواران از آن دور خواهد گرديده و الّا هر لحظه بايد منتظر حادثه باشيم. بسيج بايد