دژهاى استوار - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٩١
خود خواهانه بشرى مشوّب سازد، براى ادامه راه شما خطرى بزرگ محسوب مىگردد. «١» اخلاص امام و اخلاص اين ملّت و بخصوص اخلاص آن رزمندگانى كه در ميدانها بودند و شما جز و بهترينهايشان و نمونههاى كامل آن هستيد، اين انقلاب را حفظ كرد و تداوم بخشيد. «٢» نتيجه مجاهدت خالصانه و مخلصانه در راه خدا، درخشش و تلألؤ معنوى و مادى است و تمدّن اسلامى نيز در پرتو همين مجاهدت به لحاظ سياسى و علمى به چنان قدرتى دست يافت كه توانست تمامى نيروهاى زنده، سازنده و فعّال بشرى را در خدمت اهداف عالى خود قرار دهد. «٣» دعا و ياد خدا دعا يا سخن عبد با معبود و ذكر و ياد رب العالمين همواره در برنامه عبادى هر نيروى مسلّحى بايد برجسته باشد. مقام معظم رهبرى مىفرمايد:
با قرآن آشنا شويد، با الهامات و اشارههاى قرآن هم بايد آشنا شويد، با معارف پيچيده اسلامى (نه در حد يك فيلسوف و يك متخصّص) در حد يك انسان عارفِ واقف آگاه بايد آشنا شويد. البته اينها معرفت است. آن ايمان و اخلاص، ناشى از اين دانستنها نيست، آن ناشى از چيزهاى ديگر است. ذكر را بايد فراموش نكنيد. دعا را بايد فراموش نكنيد. آن نماز شبهايى كه تو جبهه مىخوانديد را بايد نگهداريد. آن نوافل را بايد توجه كنيد. آن نماز با حالى را كه شب حمله و عمليات كه خيال مىكرديد شب آخر عمرتان هست، به جا مىآورديد، بايد آن را نگهداريد. اين را تقويت كنيد، نگوييم چون از ما توقّع دارند ما بايد اينجورى باشيم، نه، اين چيز خيلى ضعيفى است. بگوييد چون بار سنگينى بر دوش ماست، استخوان مستحكمى لازم است. «٤» عزيزان من! در درون خودتان صحنهاى از ارتباط با خداى متعال بياراييد. اين چيزى است كه در زندگى شخصى، در زندگى سياسى، در اداره امور كشور، در دم مرگ،