دژهاى استوار - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨٢
اين اعتقاد در بيانات فرماندهى معظم كل قوا چنين آمده است:
معنويت و راز و نياز با خدا و ارتباط دلها با خداى متعال و هدف را خدا قرار دادن و فريب ظواهر را نخوردن و دلبستگى به زر و زيور و ذخاير دنيا پيدا نكردن، همه اينهاست كه يك مجموعه مؤمن و يك فئه مؤمنه را به وجود مىآورد و آن وقت: «كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَليلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثيرَةً بِاذْنِ اللَّهِ» «١» قليل هم كه باشيد، به واسطه آن جنبه معنوى، زيادها را در مقابل خودتان مجبور به هزيمت مىكنيد و همين معنويت بود كه بسيج را در ميدانهاى نبرد، آنچنان بىتاب و عاشق مىكرد و جوانها را مىكشاند به شوق جبهه و وقتى مىآمدند جبهه، از جبهه دل نمىكندند.
بايد در جامعه انقلابى و حق، يك مجموعه قابل توجهى از انسانها باشد كه برايش اين زر و زيورهاى دنيوى ارزش نداشته باشد. اگر اين مجموعه را ما داشته باشيم، پيشرفت قطعى است البته با تحمل مشاق، امّا مشاقى كه انسان بخواهد به قيمت ترقى بشريت، يك قدم بالاتر او را تحمل بكند، با ارزش است. آن هدفى كه به خاطر آن حسين بن على عليه السلام به خاطر آن به شهادت مىرسد مگر امام حسين عليه السلام نمىتوانست در خانه خودش بنشيند؟
به هر حال حاصل كلام اين است كه سپاه بايستى همان پايه مستحكم باشد و سپاه بايستى به علوّ معنوى و به پايهگذار تكامل بشريت، دل خوش دارد و در اين راه بايد حركت بكند و دنبال اين هدف بايد برود. «٢» الگوى معنوى ارتشيان، سپاهيان، نيروهاى مسلّح! سعى كنيد معلم دين و اخلاق هم باشيد، خود فراگيريد، عمل كنيد و به ديگران نيز بياموزيد. «٣» آنچه كه شما برادران عزيز بايد توجه كنيد اين است كه اين مجموعه جوان و مؤمن بايد همه سعى و تلاش خودتان را حفظ كنيد. بگذاريد دشمن به اين نقطه كه مىرسد،