دژهاى استوار - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨١
معراج بروند شما ميدانهاى جنگ را پشت سر گذاشتهايد. روزها و شبهاى خوش حالات معنوى را پشت سر گذاشتهايد. من به شما عرض مىكنم؛ اى به معراج رفتهها! امروز كه وارد زندگى معمولى شدهايد، مبادا دستاورد آن معراج را از دست بدهيد. مبادا آنچه را كه در آنجا با همين بينش معنوى احساس كرديد فراموش كنيد. حجت خدا بر شما تمام شده است. آن مناظر معنوى را كه شما از دريچه عبادت و ذكر مناجات در يك دورانى مشاهده كردهايد، همه كس نمىبيند و چشمهاى مادى آن را درك نمىكند و نمىبيند، اما شما ديديد و حجت بر شما تمام است. «١» مقام معظم رهبرى درباره توفيق امام راحل در معنويات مىگويد:
آن مرد پولادينى كه شرق و غرب دنيا عليه او دست به دست هم دادند و او خم به ابرو نياورد، نيمه شب آنچنان در مقابل خداوند متعال اشك مىريخت كه نزديكانشان آن وقت به من مىگفتند: شبها كه امام گريه مىكنند، براى پاك كردن اشكهايشان دستمال كافى نيست، امام با حوله چشمهايش را پاك مىكند.
اين قوت از آن قوتهاست. عزيزان من! اين قوت را هر چه مىتوانيد در خودتان پديد بياوريد. اين ملّت اين جور است كه آسيبناپذير مىشود. اين انقلاب اين جور است كه ضد ضربه مىشود كه ديگر هيچ چيز عليه او كارگر نيست. «٢» امام راحل نيز حفظ معنويات را سبب تقويت و پيروزى مسلمانان دانسته و مىفرمايد:
آن چيزى كه از شما پاسدارها و ساير رفقاى خودتان و همه پاسدارهاى ايران من توقع دارم اين است كه آن جهات لطيف اسلامى را حفظ كنيد. انسان اگر چنانچه آن جهت روحانيت اسلام را، آن جهت معنويت اسلام را حفظ بكند، يك آدم مىشود صد تا، يك آدم مىشود هزار تا. مالك اشتر يك نفر نبود. مالك اشتر يك آدمى بود كه يك لشكر بود و بيشتر. حضرت امير (سلام الله عليه) يك نفر نبود، همه عالم بود، همه چيز بود روى آن جهات معنويت و واقعيتى كه داشت ... اگر چنانچه آن خطّ معنوى را رشد داديد، يكىتان يك فوج مىشويد ... «٣»