هستيد، براى خدا هم خواهيد بود و خدا هم اجر شما را مى‌دهد. «انَّ اللّه اشْتَرى‌ مِنَ الْمُؤْمِنينَ انْفُسَهُمْ وَ امْوالَهُم بِانَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ» «١» من با اين قلم شكسته و اين چشم بسته در حق اين ملّت و اين عزمش و اين سلحشوران و اين رزمش چه مى‌توانم بگويم؟ پس بهتر آن است، قلم بشكنم و دم فرو بندم و اجر و مزد رزمندگان و وابستگان به آنان و آسيب ديدگان و دلبستگان آنان را از خداى بزرگ بخواهم. «٢» بديهى است كه مسؤولان نظام اسلامى، از چنين ذخاير ارزشمندى نبايد غافل شوند و حق آن است كه قدرشناس چنين سرمايه‌هايى باشند و از آنان در اداره امور كشور بهره‌گيرند:
اينك به تمام متصديان و دست‌اندركاران كشور هشدار مى‌دهم كه قدر اين جوانان حزب اللّهى را بدانيد و از آنان قدردانى كنيد و آنان را تشويق نماييد و در آغوش محبت خود حفظ كنيد.
اينان بودند كه ايران را نجات دادند و از اين پس همين‌ها هستند كه انقلاب را پاسدارى مى‌كنند و همين‌ها هستند كه با صرف هزينه‌اى كم در ظرف مدّت كوتاهى با روشن‌بينى خاص خويش كارهاى تعجّب‌آورى نمودند كه گمان نمى‌شد در ايران بتوان انجام داد. اين مغزهاى متعهّد بايد تشويق شوند تا شكوفا گردند. «٣»