خصيصه اول رهبرى به معناى تبلور شخصيت و اراده جمعى است، در كلام و عمل رهبر و خصيصه دوم هدايت معنوى و رشد دادن به استعدادها و ايجاد حركت مداوم در افراد و جامعه (مديريت و فرماندهى مكتبى) است.

به‌طور معمول براى هر نوع تشكيلاتى اهدافى به قرار زير ذكر مى‌شود كه در مورد فرماندهى و سازماندهى نظامى نيز حائز اهميت است.

١. برپايى و تشكيل سازمان، نظام و استقرار مناسبات و ايجاد تشكيلات در جهت اهداف خاص؛

٢. حفظ مناسبات معقول و موزون در سازمان؛

٣. تحكيم مناسبات و ايجاد هماهنگى بيشتر بين كادرها و بخش‌هاى وابسته؛

٤. ايجاد تعادل در روابط و اصطكاك قدرت‌ها و اختيارات؛

٥. تحرك بخشيدن به سازمان و ايجاد زمينه‌هاى رشد و شكوفايى بيشتر؛

٦. افزايش سرعت و كارآيى بيشتر سازمان؛

٧. پيچيده‌تر كردن مناسبات براى رسيدن به هدف‌هاى دورتر و نوآورى سازمان؛

٨. حداكثر استفاده از حداقل منابع و امكانات با رشد استعدادها؛

٩. ايجاد حداكثر تغييرات مناسب در سازمان.

١٠. تطبيق مستمر سازمان با عوامل متغير محيط؛

گاه علاوه بر اين اهداف كلى، اهداف خاصى بر تشكيلات و مديريت حاكم مى‌شود كه به همين لحاظ قلمرو مديريت را محدود مى‌كند.

اين اهداف ممكن است سياسى، اقتصادى، علمى، تحقيقاتى، اطلاعاتى، نظامى و نظاير آن باشد و از اين رو مديريت نيز به رهبرى سياسى، صنعتى، اقتصادى، علمى، تحقيقاتى، اطلاعاتى، نظامى و مشابه آن تقسيم مى‌شود.

در مديريت اسلامى نسبت به هر بخشى اعم از سياسى، اقتصادى، نظامى و فرهنگى، هدف اهم بارور كردن استعدادهاى موجود، و رشد دادن به نيروهاى انسانى مجموعه تحت مديريت و بسيج آنها در يك حركت موزون و حكيمانه براى خلاقيت بيشتر و رسيدن به كاردانى، لياقت، كارآيى، امانت و تعهد بالاتر است. و هر نوع تغيير و گردش در حفظ مناسبات، ايجاد تعادل و افزايش سرعت كار و استقرار و ايجاد تشكيلات و تعميق مناسبات و بهره‌گيرى هرچه بيشتر از نيرو و امكانات موجود بايد در چارچوب اين هدف كلى انجام شود.

در غير اين صورت انسان براى مديريت و سازمان تبديل به يك ابزاركار در حد ماشين و اجزاى آن خواهد شد و استهلاك انسان در جهت انسانى و از دست دادن استعدادها و نيروهاى بالقوه نهفته اشبه مراتب بيش از استهلاك ماشين، خطرناك و زيانبخش خواهد بود.

به همين دليل است كه نوع مديريت بستگى به آن دارد كه برداشتش از انسان چگونه و شناختش از وى كه محور اصلى تشكيلات و مديريت است، به چه نحوه باشد.

دنياى غرب به دليل عدم شناخت صحيح نسبت به