ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٥ - ٤ مدّعيان دروغين

را قساوت مى‌گيرد و توده مردم از اسلام برمى‌گردند. بگوييد: چه زود است! چقدر نزديك است تا دل مردم آرام گيرد و فرج نزديك شود.»[١]

٣. ملاقات‌گرايى‌

از آسيب‌هايى كه ممكن است از پرداختن به علائم ظهور براى منتظران پديد آيد، مدّعيانى هستند كه بى‌دليل يا به ساده‌ترين اتّفاق، ادّعاى ملاقات مى‌كنند يا كسانى كه تمام وظيفه خويش را رسيدن به ديدار حضرت مى‌پندارند و از باقى وظايف غافل شده و افراد را تنها به اين عمل- به عنوان برترين وظيفه- فرا مى‌خوانند.

پيامدهاى اين امر عبارتند از:

- يأس و نااميدى در اثر عدم توفيق يار؛

- توهّم‌گرايى و خيال‌پردازى؛

- استقبال از مدّعيان دروغين مهدويت و مدّعيان ملاقات؛

- دور ماندن از انجام وظايف اصلى، به دليل اهتمام بيش از اندازه به ديدار؛

- بدبينى به امام (ع) به دليل عدم ديدار.

٤. مدّعيان دروغين‌

در هر زمانى، عدّه‌اى به دروغ، ادّعاى مهدويت كرده يا ديگران چنين نسبتى به آنان داده‌اند و بدين‌وسيله، فرقه‌هايى ايجاد نموده‌اند؛ چه دردوره غيبت صغرى و چه در دوره غيبت كبرى. كسانى نيز بوده‌اند كه ادّعاى نيابت خاصّه يا وكالت امام را به دروغ داشته‌اند. البتّه اين ادّعا قبل از دوران غيبت نيز اتّفاق افتاده است؛ مانند فرقه كيسانيه كه مدّعى بودند، محمّد بن حنيفه فرزند امام على (ع) همان مهدى موعود است كه البتّه پرداختن بيجا به مقوله علائم ظهور ممكن است سبب افزايش فعّاليت چنين افرادى شود.

پيامدهاى ادّعاهاى اين افراد عبارتند از:

- گمراهى مردم؛

- دورى از مسير اهل بيت (ع)؛

- بازى گرفته شدن دين؛

- اختلافات دينى، در اثر متابعت از فرقه‌هاى انحرافى؛

- پراكندگى افراد و عدم وحدت در سايه رهبرى واحد؛

- شكست‌پذير بودن در مقابل دشمن.