ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٨ - سِرّ اسماى على

يارب اين ماه كدامين مه و امشب چه شب است‌

كه فلك غرق نشاط است و زمين در طرب است‌

شد مگر چشم مه، امشب به جمالى روشن‌

كاين چنين خرم و تابنده و پر خنده لب است‌

آرى از منظره ماه و كواكب پيداست‌

كه شب سيزده ماه شريف رجب است‌

گوش دل باز كن اى بيخبر از عالم غيب‌

تا منادى دهدت مژده كه امشب چه شب است‌

مژده، جبريل امين آمده از عرش برين‌

كه مبارك شب ميلاد امير عرب است‌

ذات اقليم ولايت كه همايون ذاتش‌

مطلع نورِ حق و آينه ذات رب است‌

مه خورشيد و زمين و فلك و ليل نهار

به ولاى على و آل على منتسب است‌

على عالى اعلى، اسدالله كه او

گردش دايره كون و مكان را سبب است‌

با چنين جلوه كه از پرده برون آمده اى‌

گر كنم جان به فداى تو نه جاى عجب است‌

هر كه با خط ولاى تو رود در دل خاك‌

فارغ از محنت و آسوده ز رنج و تعب است‌

نرسد شهد به شيرينى گفتار على‌

كه كلامش چو درختى ست كه غرق رطب است‌

خلق را دوستى شاه ولايت روحى است‌

كه روان در تن و شريان و وريد و عصب است‌

دم فرو بند «رسا»، قطره به پيش دريا

عرض اندام نمودن نه طريق ادب است‌