ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٢ - افزايش ١٠ برابرى «اوتيسم» با كشت محصولات تراريخته
جاسازى شده است؛ براى مثال بذر دستكارى شده ذرّت مونسانتو كه از يك والد مكزيكى تهيه شده است، در ارزيابى عملكرد بايد با همان والد مورد مقايسه قرار گيرد؛ نه با يك رقم بومى در آمريكا! سؤال مهمّى در اين زمينه وجود دارد: چرا مونسانتو و ساير بنيادهاى بهظاهر خيريه، در كشورهايى، نظير «سوريه»، مكزيك و «فيليپين» مراكز بين المللى تحقيقات گندم، ذرّت و برنج تأسيس كردهاند؟ پاسخ اين است كه اين كشورها مهمترين خاستگاههاى اين گياهان هستند و آنها قادر خواهند بود بهترين والد را براى ميزبانى ژنهاى خارجى گزينش كنند. بنابراين عملكرد بالاى ارقام دستكارى شده ژنتيك، بر اثر صفات برتر والد آن است و اين عملكرد چشمگيرى كه آنها ادّعا مىكنند، در مقايسه با والد اصلى تكرار نخواهد شد!
دوم اينكه رويكرد تككشتى محصولات دستكارىشده ژنتيك باعث افزايش آمار توليد آنها شده است؛ نه افزايش عملكرد آنها؛ يعنى براى مثال وقتى شما سطح زير كشت پنبه را در دنيا افزايش مىدهيد، توليد پنبه هم افزايش مىيابد؛ يا وقتى دانه سوياى بيشترى مىكاريد، توليد سويا افزايش مىيابد و اين ربطى به عملكرد ندارد.
انحصار حقوقى مونسانتو
چرا فقط ٤ محصول پنبه، ذرّت، سويا و كانولاى دستكارىشده ژنتيك در جهان توسعهيافته و همه آمار را به خودش اختصاص داده است؟
زيرا اينها محصولاتى هستند كه مونسانتو آنها را ثبت پتنت كرده و براى هر هكتار از اراضى زير كشت دنيا، حقّ امتياز دريافت مىكند.
چرا بسيارى از اسناد، دولت آمريكا را بزرگترين حامى مونسانتو معرفى مىكند؟
در يك مقاله يكصفحهاى در يك مجلّه آمريكايى در ٦ نوامبر ٢٠٠٢ م. تحت عنوان «چرا عمو سام عاشق غذاهاى شيطانى است؟» نمودارى وجود دارد كه نشان مىدهد تراز تجارى كلّيه محصولات آمريكايى، بهجز موادّ غذايى منفى است؛ زيرا آمريكا جز محصولات غذايى، ساير توليداتش را به كشورهاى ديگر برونسپارى كرده است. اين موضوع نشان مىدهد كه چرا آمريكايىها نسبت به توليد، صادرات و گسترش كشت محصولات دستكارىشده ژنتيكى اصرار مىكنند. يكى از اين دلايل، اقتصادى است؛ زيرا بهازاى گسترش اين محصولات، دولت آمريكا نيز حقّ امتياز دريافت مىكند. بنابراين توسعه مونسانتو در واقع افزايش درآمدهاى دولت آمريكا است؛ ولى اين دليل اصلى نيست و مسئله مهمتر، موضوع ژئوپوليتيك است، هنرى كيسينجر در زمان جنگ «ويتنام»، جمله معروفى بيان كرده است: غذا يك سلاح است؛ با قدرت نظامى مىتوان دولتها را كنترل كرد و با غذا مىتوان ملّتها را تحت كنترل درآورد. من در مورد محصولات دستكارىشده ژنتيكى مىگويم: وقتى آمريكا بذرها را كنترل مىكند؛ يعنى حيات بشر را كنترل مىكند و حسّ وجود يك امپراتورى را جهت تسخير حيات و زندگى انسانها ايجاد مىكند، پس اهداف جهانى دولت آمريكا مهمتر از اهداف اقتصادى محصولات دستكارىشده ژنتيكى است.
افزايش ١٠ برابرى «اوتيسم» با كشت محصولات تراريخته
يكى از اظهارات عجيب شما، ادّعاى ارتباط افزايش توليد محصولات دستكارىشده ژنتيكى مقاوم به علفكش راندآپ (گلايفوزيت) با شيوع بيمارى «اوتيسم» مىباشد، اين اظهارات شما تا چهاندازه مستند است؟
دانشمندانMIT در سال ٢٠١٣ م. نشان دادهاند كه متناسب با افزايش توليد محصولات مقاوم به علفكش راندآپ، شيوع بيمارى اوتيسم در آمريكا افزايش داشته است و منحنىهاى آنها با يكديگر كاملًا همبستگى داشتهاند. سه فرآيند علمى در مورد ارتباط بيمارى اوتيسم و فرآيندهاى نوروبيولوژيك وجود دارد كه پروفسور استفانى سِنِف آنها را توضيح داده است؛ اوّلًا راندآپ فلزّات را گير مىاندازد و بهاصطلاح كلات مىكند؛ يعنى ما در غذاهايمان عناصر فلزى مىخوريم؛ ولى راندآپ نمىگذارد كه آنها در دسترس سلولهاى بدن قرار گيرند.
امّا نكته دوم نگران كنندهتر است، مونسانتو همواره مىگويد راندآپ و محصولات كشاورزى مقاوم به راندآپ كاملًا براى سلامت موجودات زنده بىخطر هستند؛ زيرا سلولهاى بدن انسانها و جانوران مسير بيوشيميايى شيكيمات را ندارند؛ امّا واقعيت اين است كه بدن ما از