براى رسيدن به ظهور، بايد حركت كرد؛ ظهور تحصيلى است؛ نه حصولى. البتّه اين‌طور نيست كه اگر ما به وظيفه‌امان عمل نكنيم، امام ظهور نمى‌كند؛ بلكه تعجيل در امر ظهو اتّفاق نمى‌افتد. هر چند جامعه آكنده از ظلم، خودش مى‌تواند زمينه‌ساز ظهور نور باشد؛ چون «إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقا؛[٢] بى‌ترديد باطل رفتنى است.»

پس رسالت ما آوردن حق است؛ يعنى ما هستيم كه بايد زمينه‌هاى ظهور را با تقوا و دورى از گناه آماده كنيم؛ در غير اين صورت محروم مى‌شويم؛ يعنى مانع، ما هستيم و از ماست كه بر ماست و عدم ظهور به دليل بى‌قابليتى ماست؛ چون ما كوتاهى كرده و نتوانسته‌ايم از او حمايت كنيم و او غايب شده و هنوز هم كه هنوز است، جامعه قابليت پذيرش امام را پيدا نكرده است.

٧. اشتياق غيرمعقول‌

از جمله آسيب‌هاى ديگر پرداختن به علائم ظهور، آرزوگرايى بدون عمل در باب انتظار است كه سبب بروز آسيب‌هايى مى‌شود كه از آن جمله مى‌توان به عمل نكردن به وظايف فردى و اجتماعى انتظار، دامن زدن به انتظار منفى و عدم اقدام عملى و انجام وظيفه در قبال امام (ع) و بروز توهّم به جاى رضايت از خويش و بدگمانى به ديگران اشاره كرد. خاستگاه چنين عواملى، عدم تمايز ميان اميد واقعى با خيال‌پردازى و عدم شناخت جايگاه اميد و انتظار، ميدان دادن به هواى نفس و توجيه رفتار و اعمال خود و بى‌توجّهى به احكام و شرايط و تكاليف، عدم شناخت خداى مهربان و حكيم و گرفتار آمدن در فضاى احساسى و غيرمنطقى عدم درك قهر و مهر امام است.

با اين اوصاف، متوجّه كردن افراد منتظر به تأمّل و تدبّر در آيات و روايتى كه سلامت اعمال و رفتار را تنظيم كرده و معيارهاى عمل صالح را مشخّص مى‌نمايند، مانند «سوره عصر»، براى مبارزه با اين آسيب ضرورى است. ريشه اصلى اين عامل، عدم درك جايگاه امام و امامت و خودمحورى و خودخواهى است.

در اوصاف بزرگان داريم كه يكى از ويژگى‌هاى ممتاز سلمان اين بوده است كه خواسته امام را بر خواسته خويش مقدّم مى‌ساخته است. همين ويژگى بوده كه امام صادق (ع) در جواب منصور بُزُرج كه از ايشان علّت اينكه چرا از سلمان فارسى زياد ياد مى‌كنند، فرمودند: «نگو سلمان فارسى؛ بلكه بگو سلمان محمّدى. مى‌دانيد چرا زياد از او ياد مى‌كنم؟» عرض كرد: نه. امام فرمودند: «براى سه صفت: مقدّم داشتن خواسته اميرالمؤمنين بر خواسته خويش، دوست داشتن فقرا و مقدّم داشتن آنها بر ثروتمندان و دوست داشتن علم علما.»[٣]

٨. انتظار منجى بدون تلاش براى تغيير

يكى ديگر از آسيب‌هاى ممكن در اين زمينه، انتظار بدون تلاش براى‌