محصولات دستكارى‌شده ژنتيك افزايش پتانسيل بازدهى نداشته‌اند؛ ولى افزايش بازدهى محصولات اصلى كشاورزى در قرن گذشته مربوط به تكنيك‌هاى آميزش طبيعى مرسوم بوده است. افزايش بازدهى، مربوط به ويژگى‌هاى پيچيده ژنتيكى است كه فعّاليت‌هاى چند ژن را درگير مى‌كند و نمى‌تواند در محصولات كشاورزى، مهندسى ژنتيك شوند. مطالعات مقايسه‌اى بين محصولات كشاورزى غرب اروپا و «آمريكا» نشان مى‌دهد كه محصولات غير دستكارى‌شده ژنتيك، افزايش بازدهى محصول بيشترى دارد و كمتر علف‌كش نياز دارند تا محصولات كشاورزى اكثراً دستكارى شده در آمريكا. بر خلاف ادّعاهايى كه مطرح مى‌شود، آمار نشان مى‌دهد كه آمريكا با تكيه بر توليد محصولات از طريق دستكارى ژنتيك، در حال عقب افتادن از اروپا در زمينه توليد و پايدارى محصولات است. مطالعات نشان داده‌اند كه محصولات دستكارى‌شده ژنتيك سويا نسبت به محصولات غيردستكارى شده، بازدهى كمترى دارند.[١] و[٢] در اين مطالعات كنترل‌شده ٥٠% كاهش توليد محصولات دستكارى‌شده ژنتيك سويا نسبت به محصولات غيردستكارى شده را مربوط به اختلال در فعّاليت ژن، به دليل استفاده از فرآيند دستكارى ژنتيك اعلام كرده‌اند. همچنين در آزمايش‌هاى در مزرعه بر روى ذرّت‌Bt نشان داده شده است كه رشد كامل محصولات دستكارى‌شده ژنتيك، مدّت زمان طولانى‌ترى نياز دارد و نسبت به محصولات غير دستكارى‌شده ژنتيك، اين محصول ١٢% كاهش توليد داشته است.[٣] در سال ٢٠٠٢ م. وزارت كشاورزى آمريكاUS Department of Agriculture -USDA اعلام كرد: محصولات دستكارى‌شده ژنتيك كه در بازار وجود دارد، پتانسيل افزايش توليد را نشان نمى‌دهد. در حقيقت توليد كاهش هم پيدا مى‌كند ...[٤] در سال ٢٠١٤ م. وزارت كشاورزى آمريكا اعلام مى‌كند: در ١٥ سال گذشته، بذرهاى دستكارى‌شده ژنتيك نشان داده نشده‌اند كه از پتانسيل بالاترى در افزايش بازدهى برخوردارند؛ بلكه بازدهى انواع مقاوم به علف‌كش‌ها و ضدّ حشرات، گاهى بازدهى كمترى دارند.[٥] واقعيت اين است كه هدف از طرّاحى محصولات دستكارى‌شده ژنتيك، افزايش توليد و بازدهى نبوده؛ بلكه هدف، مهندسى كردن انواع گياهان بوده است كه مقاوم به علف‌كش‌ها و ضدّ حشرات باشند؛ همان‌طور كه قبلًا ذكر شد، توليد محصول به زمينه ژنتيكى گياه بستگى دارد كه‌