ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٤ - ٢ توقيت (تعيين زمان ظهور)
آسيبهاى ورود غيركارشناسانه به بحث علائم ظهور
محمّد على كريمى
آسيبشناسى در زمينه پرداختن به علائم ظهور به معناى اين است كه با موارد انحراف يا سوءاستفاده از اين موارد، آشنا شويم و علل و راههاى پيشگيرى و درمان آن را بررسى نماييم. در اينجا به برخى از آسيبهايى كه در زمينه پرداختن به علائم ظهور واقع مىشود، مىپردازيم:
١. تعجيل
يكى از آسيبهاى پرداختن به علائم ظهور دچار شدن افراد به آفت تعجيل است. تعجيل، يعنى عجله داشتن در تحقّق امر ظهور كه در روايات بسيارى نكوهش شده است؛ از جمله:
امام جواد (ع) فرمودهاند: «در دوران غيبت، شتابزدگان در امر ظهور هلاك مىشوند.»[١]
امام صادق (ع) نيز فرمودهاند: «شتاب مردم براى اين كار، آنها را هلاك مىسازد. خداوند به سبب شتاب مردم، شتاب نمىكند. براى اين امر، مدّتى است كه بايد پايان يابد. اگر پايانش فرا رسد، آن را ساعتى پيش و پس نيفكند.»[٢]
همچنين امام صادق (ع) در تفسير «آيه ١ سوره نحل»: «أَتىأَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ ...» مىفرمايند:
«آن، امر ما- ولايت ما- و امر پروردگار عزّوجلّ است. پس در آن شتاب و عجله نشود.»[٣]
٢. توقيت (تعيين زمان ظهور)
از ديگر آسيبهاى پرداختن به علائم ظهور، بحث توقيت است. توقيت به معناى تعيين وقت براى ظهور مىباشد؛ زيرا حكمت الهى بر اين است كه وقت ظهور امام زمان (عج) بر بندگان مخفى بماند؛ بنابراين هيچكس نمىتواند براى ظهور زمانى تعيين كند.
فضيل از امام باقر (ع) پرسيد: آيا براى اين امر وقتى معين است؟ آن حضرت سه مرتبه فرمودند: «آنان كه وقتى براى آن تعيين مىكنند، دروغ مىگويند.»[٤]
ابوبصير از امام صادق (ع) درباره امام زمان (عج) پرسيد. حضرت فرمودند: «آنكس كه وقتى براى ظهور تعيين مىكند، دروغ مىگويد. ما اهل بيت زمانى تعيين نمىكنيم.»[٥]
البتّه در برخى روايات، علّت عدم تعيين وقت، چنين بيان شده است: امام كاظم (ع) فرمودهاند: «اگر براى اين امر، وقتى تعيين شود، دلها