ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٧ - اگر كوه ها بر سر راهش قرار گيرند، آنها را نابود مى سازد
صورت، خداوند آنها را خوار و ذليل مىكند.»
پيامبر اكرم (ص) از بلاهايى كه به اهل بيت او خواهد رسيد، ياد كردند تا آنكه فرمودند:
«پرچمى از مشرق به رنگ سياه ظهور كرده كه هر كس آن را يارى كند، خداوند را يارى كرده و هر كه آن را يارى نكند، خداوند او را خوار و ذليل مىنمايد. تا آنكه صاحبان پرچم نزد مردى مىآيند كه همنام من است و او را امير خود مىگردانند و خداوند نيز او را تأييد و يارى مىكند.»[١]
البتّه تعداد رواياتى كه در مورد «پرچمهاى سياه» وارد شده، متعدّد و فراوان است و شايد اصل آن، يك حديث باشد كه به صورتهاى متعدّدى بيان شده است؛ امّا آنچه كه پس از تحقيقات به آن رسيديم، مطمئن شديم كه اصل حديث متوجّه آمادگى طايفهاى از خراسان براى پيروى و يارى حضرت مهدى (ع) است.[٢]
هركه از آنها آگاهى يابد به سوى آنها برود و با ايشان بيعت نمايد.
آن حضرت مىفرمايند:
«پرچمهاى سياهى از سمت مشرق پديدار خواهند شد كه دارندگان آنها، دلهايى سختتر و محكمتر از آهن دارند و هر كسى خبر آنها را بشنود، بايد به سوى آنها رفته و با ايشان بيعت نمايد، هرچند از روى يخ بگذرد.»[٣]
در اين روايات، نام مبارك حضرت مهدى (ع) و نيز برخى از صفات ايشان هم آمده است:
حضرت مهدى (ع)، خليفةالله، هم در ميان آنهاست.
«هرگاه ديديد پرچمهاى سياه از سمت خراسان ظاهر شدهاند، نزد آنها رفته هرچند از روى يخ بگذريد. خليفةالله، حضرت مهدى (ع) در ميان آنهاست.»[٤]
اگر كوهها بر سر راهش قرار گيرند، آنها را نابود مىسازد
مردى از فرزندان امام حسين (ع) از سمت مشرق خروج خواهد كرد كه اگر كوهها بر سر راهش قرار گيرند، آنها را منهدم كرده و از ميانشان راه مىگشايد.[٥]
روايات، حاكى ظهور گروهى قدرتمند از مشرقند كه به فرماندهى شخصى به نام شعيب بن صالح از قبيله «بنىتميم» است. وى با ياران سفيانى نبرد كرده و آنها را شكست مىدهد تا آنكه وارد «بيتالمقدّس» شده و آماده حكومت حضرت مهدى (ع) مىگردد و از سمت «شام» توسط سيصد نفر نيز يارى مىشوند، بين خروج او (شعيب) و رسيدن حضرت مهدى (ع) هفتاد و دو ماه طول مىكشد.[٦]
در روايت ديگرى آمده است:
«فتنهها شهر «زوراء» را فرا مىگيرد تا آنكه بسيارى از زن و مردها كشته مىشوند و اموالها غارت مىگردد و چه تجاوزهايى كه به نواميس مردم صورت مىگيرد. خداوند رحمت كند كسى كه زنان بنىهاشم را در آن روز پناه دهد كه آنان حرمت و آبروى من مىباشند ... سپس مردى از قبيله «بنىعقيم» به نام شعيب بن صالح خروج مىكند، پرچم شعيب، سياه و هدايت شده به نصر و يارى و كلام الهى بوده است تا آنكه خود را به حضرت مهدى (ع) مىرساند و ميان ركن و مقام با او بيعت مىكند.»[٧]
هر كه از او پيروى نمايد، نجات يافته و هر كه از او تخلّف كند، هلاك خواهد شد
رسول خدا (ص) مىفرمايند: «قيامت بر پا نخواهد شد، تا آنكه قائم ما براى حق، به اذن خداوند متعال قيام كند. هر كس از او پيروى كند، نجات يافته و هر كس از او تخلّف كند، هلاك خواهد شد. به خاطر خدا، به هر شيوهاى، هر چند از روى يخ بگذريد، نزد او برويد كه او خليفه خداوند عزّوجلّ است.»[٨]
همانطور كه مشاهده مىفرماييد در اين احاديث، تعبير به اين مضمون آمده است كه ... «ولو حبواً على الثّلج؛ هرچند از روى يخ بگذريد.» اين تعبير در روايات، مختصّ به بلاد «خراسان» است.[٩]
صاحبان پرچمهاى سياه جنگى خواهند كرد كه هرگز مانند آن، اتّفاقى نيفتاده است.
پيامبر اكرم (ص) فرمودند: «گنجى در نزد شماست كه بر سر آن، جنگى ميان سه نفر از فرزندان پادشاهان اتّفاق مىافتد كه هيچيك در آن، به پيروزى نمىرسند. سپس از سمت مشرق، پرچمهاى سياهى پديدار مىشود، آنها نبردى خواهند كرد كه هرگز مانند آن اتّفاق نيفتاده است.» (راوى گويد: سپس حضرت چيزى فرمودند كه آن را به خاطر ندارم) آنگاه فرمودند: «هنگامى كه آن پرچمها را ديديد، به هر وسيلهاى كه مىتوانيد، هر چند از روى يخ بگذريد، خود را به آنها رسانده و با ايشان بيعت كنيد؛ زيرا او خليفه خدا، حضرت مهدى (ع) است.»[١٠]
البتّه قابل ذكر است كه روايات آغاز امر ظهور را كه گروهى از مشرق برخاسته و خود را آماده و مهيّا براى پيروى از آن حضرت مىكنند، مورد توجّه قرار مىدهند و چيزى از ظهور خود آن حضرت از مشرق در اين روايات وجود ندارد. مشهور و متواتر آن است كه حضرت مهدى (ع) در «مكّه» ظهور خواهند كرد.
پىنوشتها:
______________________________
(١). قرطبى، «الجامع لأحكام القرآن»، ج ١٦، ص ٧٦؛ طبرسى، مجمع البيان، ج ٥، ص ١٠٨.
(٢). «كنزالعمال»، ج ١١، ص ١٢٤.
(٣). «منتخب الاثر»، ص ٣٠٤.
(٤). «ينابيع المودة»، ص ٤٩١؛ «بحارالانوار»، ج ٥١، ص ٨٤.
(٥). «جمع الجوامع»، ج ١، ص ١٠١٩.
(٦). «كنزالعمال»، ج ٤، ص ٢٩٩.
(٧). «بحارالانوار»، ج ٢٨، ص ٧٨.
(٨). كورانى، على، «معجم الاحاديث المهدى (ع)»، ج ٢، ص ٣٩٠.
(٩). «اثبات الهداة»، ج ٣، ص ٥٩٦؛ «ينابيع المودة»، ص ١٨٢.
(١٠). ابن طاووس، «ملاحم»، ص ٥٣؛ «ينابيع المودة»، ص ١٨٢.
(١١). «منتخب الاثر»، ص ١٩٩؛ «اثبات الهداة»، ج ٣، ص ٦١٤.
(١٢). «ملاحم» ابن طاووس، ص ٤٩.
(١٣). همان، ص ١٣٧.
(١٤). «عيون اخبار الرّضا»، ج ٢، ص ٥٩.
(١٥). «منتخب الاثر»، ص ٢٠٤.
(١٦). «بحارالانوار»، ج ٥١، ص ٨٣.