عنوان مثال در سال ٢٠٠٨ م. طىّ نشستى، مجمع عمومى با ١٨٤ رأى، حقّ غذا را به مفاد توسعه حقوق بشر اضافه كرد، اين مثال گوياى آن است كه عدد كثيرى با نياز اوّليه تأمين غذاى خود در روز، دست و پنجه نرم مى‌كنند. همچنين در دستور كار شوراى امنيّت هم موضوع «تهديدغذا» قرار گرفته است.

فقر جهانى بر اساس آمار

استدلال اثبات فقر در جهان با وجود داده‌هاى آمارى كه بر اساس نهادهاى وابسته به نظام سرمايه‌دارى مى‌باشد، نظير بانك جهانى مشخّص مى‌سازد كه سرمايه‌دارى به انسان‌حتّى انسان‌هاى جامعه خود- با چه رويكردى نگاه مى‌كند. تا جايى كه در ادامه خواهيد ديد اولويت جهانى در سال ١٩٩٨ م. عموماً فرهنگ مصرف و مصرف گرايى را ترويج مى‌كند.

فقر جهانى بر اساس آمارهاى بانك جهانى‌

١. تقريباً نيمى از جهان، يعنى بيش از ٣ ميليارد نفر، درآمدى كمتر از ٢/ ٥ دلار در روز دارند و تقريباً ٨٠% مردم نيز كمتر از ١٠ دلار در روز به دست مى‌آورند؛

٢. بيش از ٨٠% از جمعيت جهان در كشورهاى در حال توسعه، زندگى مى‌كنند؛

٤٠. ٣% جمعيت جهان، تنها ٥% ثروت جهانى را در دسترس دارند و ٢٠% مردم ثروتمند جهان، سه‌چهارم ثروت جهانى را دارا هستند؛

٤. به گزارش «يونيسف»، ٢٢٠٠٠ كودك هر روز به علّت فقر مى‌ميرند. اينها تنها آمار رسمى است و مرگ بى سر و صداى بسيارى ديگر، به دور از بررسى دقيق رخ مى‌دهد و ميزان مرگ و مير كودكان بسيار بيشتر است؛

٥. در حدود ٢٨% كودكان تمام كشورهاى در حال توسعه، كمبود يا توقف در رشد وزن دارند؛ به خصوص در دو ناحيه آسياى جنوبى و صحراى آفريقا. اگر روند فعلى ادامه يابد، بيش از نيمى از كودكان كشورهاى در حال توسعه با توقّف در رشد وزن مواجه مى‌شوند كه در اين ميان، سى ميليون كودك نيز خواهند مرد؛

٦. نزديك به يك ميليارد نفر وارد قرن ٢١ شده‌اند؛ در حالى‌كه قادر به خواندن كتاب نيستند؛

٧. كمتر از يك درصد خرج هايى كه براى تسليحات به كار مى‌رود، لازم بود تا هر كودكى بتواند در سال ٢٠٠٠ م. به مدرسه برود؛ امّا اين اتّفاق نيفتاد؛

٨. بيمارى‌هاى عفونى، زندگى فقراى بيشترى را در جهان، در معرض تهديد قرار داده است. حدود چهل ميليون نفر مبتلا به ايدز در سال ٢٠٠٤ م. زندگى مى‌كردند كه ٣ ميليون آن مرده‌اند و حدود يك ميليون مرگ و مير به واسطه مالاريا در جهان ثبت شده كه ٨٠% آن در قربانى‌هاى قارّه سياه هستند؛

٩. مشكل آب نيز به فقر جهان دامن زده و مناطق در حال توسعه را در فشار قرار داده است:

- حدود يك ميليارد نفر در كشورهاى در حال توسعه، دسترسى كافى به آب ندارند و حدود شش ميليارد نفر نيز فاقد بهداشت عمومى‌اند؛

- تقريباً از سه نفر، دو نفر در اين كشورها به آب پاك، دسترسى ندارند و براى زنده ماندن هم كمتر از دو دلار در روز در آمد دارند كه از هر سه نفر از اين افراد هم يك نفر كمتر از يك دلار درآمد دارد؛

- هشت ميليارد نفر، افرادى هستند كه در داخل خانه يا حياط يا فاصله يك كيلومترى خود دسترسى به منبع آب دارند؛ امّا تنها در حدود بيست ليتر مى‌توانند مصرف كنند؛ در حالى‌كه متوسط مصرف آب در ايالات متّحده حدود ششصد ليتر در روز است؛

٩. براى حدود دو ميليارد كودك كشورهاى در حال توسعه نيز اين مسائل وجود دارد:

- ٠٠٠/ ٠٠٠/ ٦٤٠ ميليون نفر فاقد سرپناه مناسب؛

- ٠٠٠/ ٠٠٠/ ٤٠٠ ميليون نفر عدم دسترسى به آب سالم؛

- ٠٠٠/ ٠٠٠/ ٢٧٠ ميليون نفر فاقد دسترسى به خدمات بهداشتى؛

١٠. شهرنشينى در همه جا مترادف پيشرفت نيست. رشد زاغه‌هاى شهرى در جهان، از شهرنشينى پيشى گرفته و اين گونه زندگى ميزان درآمدها را كاهش داده است. در سال ٢٠٠٥ م. يكى از سه نفر ساكنان شهرها در زاغه‌ها زندگى مى‌كرده است؛ يعنى حدود يك ميليارد نفر؛

١١. تقريباً نيمى از جمعيت جهان- حدوداً نيمى از جمعيت هند و چين و ٨٠% از جمعيت صحراى آفريقا- براى پخت و پز و انرژى به كودهاى حيوانى و ذغال و چوب اتّكا دارند؛

٤٠٠٠. ١٢ مرگ و مير در روز، با عامل مستقيم آلودگى هوا رابطه دارند؛

١٣. تقريباً شش ميليارد نفر از جمعيت جهان، بدون انرژى برق زندگى مى‌كنند؛

١٤. توليد ناخالص داخلى ٤١ كشور مقروض جهان، كمتر از ثروت ٧% از ثروتمند ترين افراد جهان است. يك تخمين در سال ٢٠١٠ م. نشان مى‌دهد كه يك سوم منابع مالى خصوصى جهان، متعلّق به نود و يك هزار نفر است؛

١٥. براى هر يك دلارى كه يك كشور در حال توسعه دريافت مى‌كند، بايد بيش از ٢٥ دلار بازپرداخت بدهى دهد؛

١٦. اولويت‌هاى جهانى در هزينه سال ١٩٩٨ م. را در نظر بگيريد:

آرايشى و بهداشتى در ايالات متّحده: هشت ميليارد دلار؛

بستنى در اروپا: يازده ميليارد دلار؛

عطريات و لوزام بهداشتى در اروپا و ايالات متّحده: دوازده ميليارد دلار؛

غذا در اروپا و ايالات متّحده: هفده ميليارد دلار؛

سرگرمى كسب و كار در ژاپن: سى و پنج ميليارد دلار؛

سيگار در اروپا: پنجاه ميليارد دلار؛

نوشيدنى‌هاى الكلى در اروپا: صد و پنج ميليارد دلار؛

داروهاى مبارزه با موادّ مخدّر در جهان: چهارصد ميليارد دلار؛

هزينه‌هاى نظامى در جهان: هفتصد و هشتاد ميليارد دلار؛

حالا مقايسه كنيد ميزان نياز به ثروتى را كه كشورهاى در حال توسعه براى خدمات اساسى خود، خواهان آن بودند:

آموزش عمومى براى همه: شش ميليارد دلار؛

آب و فاضلاب براى همه: نُه ميليارد دلار؛