ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦١ - نكات قابل استفاده از آيه، دالّ بر چيرگى اسلام بر ساير اديان
بر اساس سكولاريسم شكل گرفته است.
بارى، اگر اين تدبير ريشه اختلافات را مىخشكاند، چرا همچنان آتش نزاع و ستيز ميان پروتستانها و كاتوليكها در كشور «ايرلند» روشن است؛ بهگونهاى كه هر از چندگاه خانهها و اماكن مذهبى يكديگر را به آتش مىكشند و اگر دولتها به عقايد و باورهاى شخصى افراد و شهروندان خود كارى نداشته و آن را به زيان ميدان سياست نمىدانند، چرا دولت آمريكا با تخريب كامل مقرّ فرقه داووديّه، ريشه اين گرايش دينى را خشكاند؟!
بارى، حتّى اگر سكولارترين دولت در «هندوستان» حاكم شود، هرگز نخواهد توانست به راحتى ميان هندوان و مسلمانان كه سالها بر سر «مسجد بابرى» اختلاف دارند، همدلى و همگرايى كامل برقرار كند يا سكولارترين دولت در «پاكستان» هرگز قادر نخواهد بود تا ميان سنّيان متعصّب و وهّابيان كه كشتن شيعه را وسيله ورود به بهشت مىدانند و شيعيان، همدلى ايجاد كند.
بارى، دولتهاى مدّعى آزادى و تكثّر دينى در «آمريكا» و «اروپا» كه خود به مسيحيت گرايش دارند، هيچگاه نمىتوانند ريشه ستيز ميان مسيحيان و يهوديان ساكن در كشورشان را بخشكانند. شاهد مدّعا، واكنش تند و شديد يهوديان در برابر ساخت فيلم «مصائب مسيح» است؛ زيرا، در اين فيلم، يهود به عنوان عامل اصلى به صليب كشيده شدن مسيح نكوهش شده است.
اين دست از دولتها چگونه مىتوانند از يهوديان و مسيحيان و مسلمانان همدلى كامل و همه جانبه را انتظار داشته باشند؛ درحالىكه پيروان اين سه دين آسمانى در مسئله دينىاى، مثل حقّ حاكميت بر «بيتالمقدّس» دعاوى خاصّ خود دارند؛ درحالىكه يهود، «بيتالمقدّس» را سند تاريخى و خاستگاه ظهور خود مىداند و هر روز با نقب زدن، در پى دستيابى به آثار به جاى مانده از پيامبران بنىاسرائيل، همچون سليمان (ع) و داوود (ع) است. مسيحيان چون بر اين باورند كه مسيح از بيتالمقدّس ظهور خواهد كرد و يهود را مانع اين ظهور مىدانند، براى بيرون رفتن يهود از اين نقطه مقدّس، دست به دعا بلند مىكنند و در برابر، مسلمانان بيتالمقدّس را نخستين قبله خود و نقطه معراج پيامبر (ص) مىدانند.[١] از اين جهت، براى بيرون راندن يهود از اين سرزمين لحظه شمارى مىكنند.
راز عدم امكان برقرارى همدلى كامل ميان پيروان اديان و مذاهب كه يكى از شروط اصلى تشكيل حكومت جهانى است، اين نكته مىباشد كه اديان و مذاهب نسبت به يكديگر خنثى و منفعل نيستند و حقّانيت خود را با ابطال يا نسخ ساير اديان و مذاهب گره زدهاند.
حال كه معتقديم تحقّق حكومت جهانى متوقّف بر تحقّق همدلى و همگرايى كامل ميان اديان بوده و اين امر با تكثّر اديان و مذاهب و سكولاريزه كردن حكومت و سياست، ممكن و ميسّر نيست، بايد پرسيد كه امام عصر (عج) درباره پديده تكثّر اديان و مذاهب، چه تدبيرى خواهد انديشيد و چگونه جغرافياى سياسى عصر ظهور با وحدت دينى شكل خواهد گرفت؟
از نگاه قرآن، راه تحقّق وحدت دينى ابطال تمام اديان و مذاهب و حاكميت يك دين و نظام فكرى به نام اسلام، در سرتاسر گيتى است. آنجا كه آورده است:
«هُوَالَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ؛[٢]
او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و دين درست، فرستاد تا آن را بر هر چه دين است، پيروز گرداند؛ هر چند مشركان خوش نداشته باشند.»
عموم مفسّران در برخورد به اين دست از آيات قرآن تصريح كردهاند كه مراد قرآن كريم از چيره ساختن اسلام بر ساير اديان، تحقّق اين وعده با ظهور امام عصر (عج) است.[٣]
نكات قابل استفاده از آيه، دالّ بر چيرگى اسلام بر ساير اديان
از آيه پيشگفته، پنج نكته قابل استفاده بدين شرح است:
١. هدف غايى از رسالت پيامبر اكرم (ص)، حاكميت اسلام در بعد جهانى و بر چيده شدن ساير اديان و فرق و نحلههاى فكرى از گستره هستى است؛
٢. عدم تحقّق اين هدف غايى در دوران رسالت پيامبر (ص) و بالطّبع تحقّق آن در دوران امام عصر (عج) نشانگر[٤] ادّعاى پيشين است كه خداوند بنا ندارد با اراده قهرى و تكوينى، دينباورى يا اسلامباورى را بر مردم تحميل كند؛ بلكه اين امر به طور طبيعى محقّق خواهد شد؛
٣. توصيف دين پيامبر اكرم (ص) به هدايتگرى و دين حق، نشانگر ارزشها و برترىهاى درونى اسلام در مقايسه با ساير اديان است كه با گذار زمان براى مردم دنيا مشخّص خواهد شد و آنان با درك و درايت عقلانى به برترى اسلام، اذعان خواهند نمود؛
٤. تأكيد «كُلِّه» بيانگر آن است كه به حقيقت، هيچ دين و آيينى پس از عصر ظهور امام عصر (عج) باقى نخواهد ماند؛[٥]
٥. عبارت «اگر براى مشركان ناخوشايند باشد» نشان از آن دارد كه بالأخره مقاومت شمارى از مشركان و باطل كيشان در برابر پذيرش اسلام از سوى جهانيان در دوران امام عصر (عج) را نبايد دور از انتظار دانست.
در روايات اهل بيت (ع) نيز بر اين نكته تأكيد شده است كه پس از ظهور امام عصر (عج) تمام كليساها و كنيسهها و ساير معابد تخريب شده و در مساجد تنها شهادت بر يگانگى خداوند و رسالت پيامبر (ص) شنيده خواهد شد.[٦]
و امام كاظم (ع) در تفسير آيه: «وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً»[٧] فرمودند:
«اين آيه در شأن قائم نازل شده، كه هنگام ظهور اسلام را بر يهوديان، مسيحيان، ستاره پرستان، بى دينان، مرتدّان و كفّار در شرق و غرب جهان عرضه نمايد. هر كس از روى تمايل اسلام را بپذيرد، او را به نماز و زكات و انجام دستوراتى كه بر هر مسلمان واجب است، مكلّف مىسازد و هر كس تن به پذيرش اسلام ندهد، گردنش را مىزند؛ به طورى كه در سراسر جهان جز موحّد و يكتاپرست باقى نمىماند.»[٨]
بارى، همدلى و همگرايى واقعى تنها در سايه يكسانسازى اديان ميسّر است، كارى كه به صورت طبيعى و منطقى در عصر امام زمان (ع) محقّق خواهد شد.