١٧. بانك جهانى دوباره نگرانى خود را از افزايش فقر جهانى اعلام كرده و بيان داشته است كه آمارهاى كاهش فقر تقريباً و به صورت انحصارى به چين وابستگى داشته‌اند؛ البتّه منظور از كاهش فقر، خطّ فقرى است كه در روز، هر فرد بايد بالاى ٢٥. ١ دلار در آمد داشته باشد.

نتيجه‌گيرى‌

فقر به عنوان يك معضل اقتصادى با وجود تلاش هايى كه براى از بين بردن آن صورت گرفته نه تنها از بين نرفته است، پيچيده‌تر و گسترده‌تر نيز شده است. جهانى شدن اقتصادى كه سيستم سرمايه‌دارى را جهانى كرده است نه عدالت اقتصادى (نگاه حدّاكثرى) را عملى كرده؛ چرا كه سيستم (نظام) سرمايه‌دارى با عدالت بيگانه است و نه فاصله فقير و غنى (نگاه حدّاقلى) را كاهش داده است؛ چرا كه اگر غير از اين بود، اولويت هزينه مصرف بستنى در اروپا در سال ١٩٩٨ م. يازده ميليارد دلار و نياز كشورهاى در حال توسعه براى آموزش عمومى براى همه مردم، شش ميليارد دلار نبود. همچنين ابزارهاى سيستم (نظام) سرمايه‌دارى يعنى بانك جهانى و صندوق بين‌المللى پول، به عنوان ابزار اين نظام به دليل عدم شفّافيت عملكرد و عدم پاسخ‌گويى، بعضاً با تجويزهاى غير عملى خود، به افزايش فقر و نابرابرى دامن زده‌اند. مرورى به مفادّ اعلاميه هشت‌بندى سازمان ملل براى هزاره سوم كه قبلًا آورده شد، نشان از آن دارد كه بشر در آغاز اين هزاره، هنوز مسائل و مشكلات اوّليه خود را نتوانسته است در سطح مناسبى حل كند. با اين اوصاف، نگرانى‌اى كه در هزاره سوم وجود دارد، علاوه بر استمرار فقر و بيكارى، شتاب فزاينده «فاصله ميان دارا و ندار» مى‌باشد كه در يك جامعه، چه در سطح جامعه ملّى و چه جامعه جهانى، در عين اينكه افرادى به شدّت نيازمند حدّاقل‌هايى براى ادامه امرار معاش مى‌باشند، متأسّفانه در همان جامعه، عدّه‌اى ديگر ثروت و دارايى‌هاى فراوانى دارند.

ارزيابى سياست‌ها و چالش‌هاى سياسى مرتبط با فقر و نابرابرى نشان مى‌دهد كه دولت‌ها و نهادهاى وابسته به آنها، تا چه حد در حلّ اين مشكلات ناموفّق بوده‌اند. آيا زمان آن فرانرسيده است كه به بررسى دقيق علّت شكست طرح‌هاى دولت، ملّت‌ها و نظام و سيستم بين‌المللى بپردازيم و دريابيم كه چرا راهبردهاى آنان نتوانسته است فقر را ريشه‌كن كند و فقر پنهان و آشكار باقى مانده است؟!

پى‌نوشت‌ها:

[١]. پايان نامه كارشناسى ارشدهمان ص ١٥٧.

[٢]. پايان نامه كارشناسى ارشد همان ص ١٥٩.

[٣]. پايان نامه كارشناسى ارشد، همان، صص ١٦٠- ١٦٢.

[٤]. پايان نامه كارشناسى ارشد، همان، ص ١٧٠ و ١٧١.

منابع‌

١- محمّدى، كيميا (بهمن ١٣٨٣)، جهانى شدن و تأثير آن بر فقر كشورهاى در حال توسعه (پايان نامه كارشناسى ارشد) استاد راهنما دكتر احمد ساعى.

٢- مشيرزاده، حميرا (زمستان ١٣٩٠)، تحوّل در نظريّه‌هاى روابط بين الملل، انتشارا سمت.