ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠ - اين است جهانى كه در آن زندگى مى كنيم
اين است جهانى كه در آن زندگى مىكنيم ...
اين است جهانى كه در آن زندگى مىكنيم:
ساختمانهاى عريضتر و خلق و خوى تنگتر داريم؛
بزرگراههاى وسيعتر و ديدگاههاى باريكتر داريم؛
بيشتر خرج مىكنيم؛ امّا كمتر لذّت مىبريم؛
بيشتر مىخريم؛ امّا كمتر داريم؛
خانههاى بزرگتر، امّا خانوادههاى كوچكتر داريم؛
رفاه بيشتر، امّا وقت كمتر؛
درجات تحصيلى بالاتر، امّا احساس مشترك كمتر؛
دانش بيشتر، امّا قدرت تشخيص كمتر؛
متخصّصان بيشتر، امّا مشكلات افزونتر؛
داروى بيشتر، امّا سلامتى كمتر داريم؛
بىمهابا خرج مىكنيم؛ كم مىخنديم؛ تند مىرانيم؛ سريع به اوج عصبانيت مىرسيم؛
تا دير وقت بيدار مىمانيم؛ خسته از خواب بر مىخيزيم؛ كم مطالعه مىكنيم؛ زياد تلويزيون تماشا مىكنيم و به ندرت دل به عبادت مىسپاريم؛
به دارايىهاى خود افزودهايم؛ درحالىكه از ارزشهاى خود كاستهايم؛
بسيار زياد حرف مىزنيم؛ به ندرت عشق مىورزيم و بسياردروغ مىگوييم.
آموختهايم كه چگونه يك زندگى را بسازيم؛ امّا نياموختهايم كه چگونه آن را حفظ كنيم؛
ساليان را به زندگى افزودهايم؛ امّا به سالها زندگى نبخشيدهايم؛
همه راههاى رفت و برگشت به كره ماه را پيمودهايم؛ امّا درگذر از عرض خيابان براى ايجاد رابطه با همسايه جديد دچار مشكل هستيم؛
جهان بيرون را فتح كردهايم؛ امّا جهان درون را نه؛
بزرگترين كارها را به انجام رساندهايم؛ امّا بهترين كارها را نه؛ از آلودگى هوا كاستهايم؛ امّا برآلودگى روح افزودهايم؛
اتم را شكافتهايم؛ امّا تعصّبمان را نه؛
بيشتر نوشتهايم؛ امّا كمتر آموختهايم؛
بيشترطرح دادهايم؛ امّا كمتر به پايان بردهايم؛
آموختهايم بشتابيم؛ امّا نياموختهايم، صبركنيم؛
ثروتهاى بيشتر، امّا معنويت كمتر داريم؛
آذوقه بيشتر و رضايت كمتر؛
آشنايان بيشتر و دوستان كمتر؛
تلاش بيشتر و موفّقيت كمتر داريم.؛
رايانههاى بيشترى ساختهايم تا اطّلاعات فراوانترى گردآوريم و بيش از همه انتشار دهيم؛ امّا ارتباطات كمترى داريم؛
از نظر كمّيت افزونى داشتيم و از لحاظ كيفيت رو به نقصان گذاشتيم؛
زمان ما زمانه غذاهاى آماده و ديرهضم است؛
مردان تنومند؛ امّا شخصيتهاى زبون؛
سودآورى بيش از حد و ارتباطات كممايه؛
اين زمان، زمان صلح جهانى و جنگ خانگى است؛
فراغت بيشتر و تفريح كمتر؛
تنوّع بيشتر موادّ غذايى، امّا مواد مغذّى كمتر؛
اين روزها روز كسب درآمد از دو محل، روزهاى سفرهاى پرشتاب، حوله و دستمالهاى يك بار مصرف، اخلاقيات فراموش شده و قرصهاست؛ قرصهايى با هرگونه اثر شادىآفرين، آرامشبخش و مرگآور.
منبع:erfme .parsiblog .com