ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥١ - حضرت مهدى (ع) تكويناً به اذن خدا حافظ نظام عالم است
دروغگويانى.»
منظور اينكه در آن زمان بر اثر دور بودن مناطق از يكديگر، دو سلطان در دو منطقه، هريك سلطنتى عظيم داشتهاند و از هم بىخبر بودهاند. در يك منطقه، خداپرستى و در ديگر منطقه، خورشيدپرستى رواج داشته و سرايتى هم به يكديگر نداشتهاند و لذا در آن زمان، تصوّر اينكه روزى حكومت واحدى روى زمين تشكيل شود و دين واحدى بر همهجا حاكم شود، تصوّرى نامعقول به نظر مىآمده است.
قابل باور بودن حكومت واحد جهانى در حال حاضر
ولى امروز، اين مشكل حل شده و آن امرِ شبيه به محال، امرى عاده شده است. فاصله زمانى و مكانى از بين رفته؛ شهرها و كشورها به هم مرتبط شده و دنيا به صورت يك خانواده درآمده است. يك صدا از يك گوشه دنيا برخيزد، همه مىشنوند؛ حادثهاى در نقطهاى اتّفاق بيفتد، همه آگاه مىشوند و لذا بسيارى از مسائل مربوط به زمان امام عصر (ع) كه در زمانهاى گذشته از نظر افراد غيرمتعبّد به گفتار معصومان (ع) غيرقابل باور بود، اكنون كاملًا قابل باور است و از اينرو وقتى مىگوييم ظلم و فساد عالمگير مىشود و حكومت عدل واحدى تشكيل مىشود و عالم را اصلاح مىكند، احدى آن را بعيد و غيرقابل باور نمىداند؛ بلكه عالمگير شدن فساد را با چشم مشاهده مىكنند و با بىصبرى تمام، انتظار قيام يك قدرتمند عادلى را دارند كه تشكيل حكومت واحدى بدهد، درّندهخويان را سر جايشان بنشاند و صلح و آرامش مطلق بر سراسر جهان حاكم كند.
از يك دانشمند بزرگ اروپايى نقل شده كه گفته است: ما اعتراف مىكنيم، امروز دنيا به حكومت واحد و قانون واحد نيازمند است كه تمام زمين تحت فرمان يك حاكم عادل قرار بگيرد تا جنگ برطرف و صلح جايگزين شود. اين گفتار يك دانشمند غير معتقد به دين است. البتّه بديهى است وقتى دنيا همچون خانهاى شد و ابناى بشر يك خانواده- آن هم خانوادهاى كه هر عضوى از اعضاى آن داراى مسلكى خاص و آيينى مخصوص و فرهنگ و آداب و سنن جداگانهاى باشند- و هريك بخواهند امور خانه را تحت سيطره خود قرار دهند، در اين خانه، چگونه مىشود زندگى آرام خالى از جنگ و جدل داشت؟
سير حكومت واحد جهانى جز حضرت مهدى موعود (ع) كيست؟
طبيعى است كه چنين خانهاى بايد تحت سرپرستى و مديريت فردى عالم، عادل و امين قرار گيرد تا منظّم شود. دنيا اكنون به چنين وضعى مبتلا شده و جدّاً نياز به حكومت واحد و قانون واحدى دارد كه به دست انسانى عالم، عادل و منزّه از هرگونه خودخواهى و برترىجويى، تشكيل و اجرا شود و او همان امام معصومى است كه به عقيده شيعه اماميّه از مادر متولّد شده و هماكنون در پس پرده غيبت، به انتظار فراهم شدن شرايط ظهورش به سر مىبرد تا به اذن خدا ظاهر شود:
«يملأ الأرض قسطا و عدلا كما ملئت ظلما وجورا؛
زمين را پر از عدل و داد كند؛ همانگونه كه پر از ظلم و جور شده است.»
در آيه آمده است:
«... وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً ...؛[١]
... تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، از روى اختيار يا از روى اجبار در برابر فرمان او تسليمند ...»
از حضرت امام صادق (ع) ذيل اين آيه رسيده كه:
«قَامَ الْقَائِمُ لَايَبْقَى أَرْضٌ إِلَّا نُودِىَ فِيهَا بِشَهَادَةُ أَنْ لَاإِلَهَ إِلَّااللهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ الله؛[٢]
وقتى قائم (حضرت مهدى موعود (ع)) قيام كند. نقطهاى از زمين نمىماند؛ مگر اينكه آنجا ندا به شهادت بر توحيد خدا و رسالت حضرت محمّد (ص) داده مىشود.»
در روايات مربوط به عصر ظهور آمده است كه حضرت مهدى (ع) در مكّه خروج مىكند و تكيه بر ديوار كعبه داده و سخن مىگويد و سخن او را همه مردم در هر جا كه هستند، مىشنوند و خودش را هم مىبينند. اين مطلب حتّى در ٢٠٠ سال قبل، اصلًا نامعقول و امر محال تلقّى مىشد و گويندهاش متّهم به جنون مىشد و متديّنان، آن را تعبّداً مىپذيرفتند. امّا امروزه مىبينيم كه امرى عادى شده است. همچنين آمده است كه:
«انَّ الْأُمَّةُ الْمَعْدُودَةُ هُم أَصْحَابُ الْمَهْدِىِّ فِى آخِرِالزَّمَان ثَلَاثُ مِئَةٍ وَ ثَلَاثَةٌ عَشَرَةٍ رَجُلًا كَعِدَّةِ أَهْلِ بَدْرٍ يَجْتَمِعُونَ فِى سَاعَةٍ وَاحِدَة؛[٣]
گروه معدودى كه اصحاب خاصّ مهدى (ع) در آخرالزّمان خواهند بود، سيصد و سيزده تن، به تعداد اهل بدرند؛ [آنان] در ظرف يك ساعت (از اقطار عالم) در مكّه اجتماع مىكنند.»
در حالىكه:
«الْمَفْقُودُونَ عَنْ فُرُشِهِم فَيُصْبِحُونَ بِمَكَّة؛[٤]
شب از بستر خوابشان ناپديد مىشوند و صبح در مكّه گرد هم مىآيند.»
حضرت مهدى (ع) تكويناً به اذن خدا حافظ نظام عالم است
بارى! ما شيعه اماميّه معتقديم، حضرت مهدى موعود (ع) تشكيل دهنده حكومت واحد جهانى به تقدير خداوند حكيم، قرنها پيش از مادر متولّد شده و هماكنون در كنف حمايت خدا زنده و سالم است و منتظر، تا شرايط ظهورش فراهم شود. البتّه آن حضرت تنها كارش اصلاح جامعه بشر و اقامه قسط و عدل در روى زمين نيست تا گفته شود خلقت قبل از زمان ظهورش چه فايدهاى دارد؛ ما بر اساس براهين عقلى و نقلى معتقديم، عالم امكان روى تقدير خداوند عليم حكيم بايد