ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٢ - همه كائنات در حال حركت به سوى كمالند
در پرتو نور وجود انسان كاملى كه از او تعبير به ولىّ مىشود، تدبير و تنظيم شود و آن انسان كامل پس از شهادت يازدهمين امام، حضرت امام عسكرى (ع) وجود اقدس امام حجّتبن الحسن المهدى (ع) مىباشد كه به اذن خدا تكويناً حافظ نظام عالم است.
«بِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاء؛
روزى روزىخواران از كف با كفايت او مىرسد و آسمان و زمين به اشراق خورشيد وجود انورش ثبات و بقا دارد»، كه گر نازى كند، فرو ريزند قالبها.
او همچون دريا و كائنات، به سان جوىهاى منشعب از درياست. او همچون دستگاه مولّد برق است و كائنات، مانند لامپهاى روشن شده از مركز. آفتاب وجود انور او بايد بتابد و ابر رحمت او بايد ببارد و نسيم لطف و عنايت او بايد بوزد تا باغستان عالم به شادابى هستى برسد و به محصول نشيند كه:
«لَو لا الحُجَّة لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا؛
اگر حجّت خدا روى زمين نباشد، اهل زمين نابود مىشوند.»
سبب طولانى شدن عصر غيبت
آرى. وجود و هستى او لطف است و تصرّف او براى اصلاح عالم، لطف ديگرى است و فراهم نشدن شرايط ظهور و تصرّفش به خاطر قصور و تقصير از ناحيه ماست.
خدا با آفريدن ولىّ و مجهّز ساختن او به تمام جهازات هدايت، درواقع حجّت را بر جامعه بشر تمام كرده كه نگويند: ما ولىّ معصومى نداشتيم كه تحت ولايت او در مسير زندگى حركت كنيم و سعادت هر دو جهانى خود را به دست آوريم. او را آفريده و با همين بدن عنصرى به ميان بشر آورده است چون روح مجرّد نمىشود با بشر تماس بگيرد و الگوى زندگى آنها باشد. بايد مانند ساير افراد بشر با بدن جسمانى باشد. البتّه براى اينكه از شرّ طاغيان بشر در امان باشد و كشته نشود، بايد از ديدهها غايب باشد و در پرتو قدرت مطلقه خدا عمر طولانى داشته و تحت تأثير گذشت زمان قرار نگيرد و پير نشود.
قيام حضرت مهدى موعود (ع) در هيبت جوانى كمتر از چهل سال
از امام حسن مجتبى (ع) منقول است:
«إِذَا خَرَجَ ذَاكَ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ أَخِى الْحُسَيْنِ ابْنُ سَيِّدَةِ الْإِمَاءِ يُطِيلُ اللهُ عُمُرَهُ فِى غَيْبَتِهِ ثُمَّ يُظْهِرُهُ بِقُدْرَتِهِ فِى صُورَةِ شَابٍّ دُونَ أَرْبَعِينَ سَنَة؛[١]
وقتى نهمين فرزند از فرزندان برادرم حسين خروج كند، خدا عمر او را به قدرت خود در زمان غيبتش طولانى مىكند و سپس ظاهرش مىسازد، درحالىكه به صورت جوانى كمتر از چهل سال ديده مىشود.»
اگر دهها هزار سال هم، زمان غيبت طول بكشد، باز موقع ظهورش به صورت جوانى خواهد بود. ريّانبن صلت خدمت امام ابوالحسن الرّضا (ع) عرض كرد: آقا! صاحبالامر، شما هستيد؟ فرمودند:
«أَنَا صَاحِبُ هَذَا الْأَمْرِ وَ لَكِنِّى لَسْتُ بِالَّذِى يَمْلَأُهَا عَدْلًا؛
من صاحب اين امر هستم (يعنى امام اين زمان هستم)؛ ولى آن نيستم كه زمين را پر از عدل خواهد كرد.»
«كَيْفَ يَكُونُ ذَلكَ عَلَى مَا تَرَى مِنْ ضَعْفِ بَدَنِى؛
چگونه ممكن است من آن باشم و حال آنكه مىبينى بدنم ضعيف شده است (رو به پيرى رفتهام).»
«إِنَّ الْقَائِمَ هُوَ الَّذِى إِذَا خَرَجَ كَانَ فِى سِنِّ الشُّيُوخِ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّان؛[٢]
قائم آن كسى است كه وقتى ظهور مىكند، در سنّ پيران و قيافه جوانان است.»
«وَلَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ؛[٣]
ما در زبور، بعد از ذكر تورات نوشتيم كه بندگان صالح من، وارث حكومت زمين خواهند شد.»
ظهور حضرت مهدى (ع) موعود مذاهب و امم
از مسائل مسلّم در عالم اسلام، مسئله ظهور حضرت مهدى (ع) است كه مورد اتّفاق همه فِرَق اسلامى، اعمّ از شيعه و سنّى است. علاوه بر احاديث و روايات بسيار زيادى كه درباره ظهور آن حضرت وجود دارد، آيات متعدّدى هم در اين باره، تفسير و تأويل شده است. مرحوم سيّدهاشم بحرانى، عالم محقّق و نويسنده، در كتاب «المحجّة فى ما نزل من القرآن فى القائم الحجّة» شايد بيش از صد آيه تفسير شده درباره ظهور آن حضرت، جمعآورى كرده است.
محقّقان گفتهاند: شايد كمتر مسئلهاى از مسائل اسلامى از جهت كثرت روايات در حدّ اين مسئله باشد. روايت مشهور نبوى كه به طور متواتر از طريق شيعه و سنّى نقل شده است، حتميّت اين ظهور را مىرساند كه فرمود:
«لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا يَوْمٌ وَاحِدٌ لَطَوَّلَ اللهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ حَتَّى يَبْعَثَ رَجُلًا صالِحَاً مِنْ أَهْلِ بَيْتِى يُوَاطِى اسْمُهُ اسْمِى وَ كُنْيَتُهُ كُنْيَتِى يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً؛[٤]
اگر از دنيا نماند، مگر يك روز، هر آينه خدا همان يك روز را آن قدر طولانى مىكند تا مرد صالحى از خاندان مرا برانگيزد كه اسم و كنيهاش همانند اسم و كنيه من است. زمين را پر از عدل و داد مىنمايد؛ همانگونه كه پر از ظلم و جور شده است.»
همه كائنات در حال حركت به سوى كمالند
حال، پيش از تمسّك به آيات و روايات در اين باب، ما با اندكى تأمّل در نظام آفرينش به اين حقيقت پى مىبريم كه اصلًا سير طبيعى عالم به ظهور حضرت مهدى موعود (ع) منتهى مىشود؛ يعنى، اين عالم از درون خود، طالب مهدى (ع) است و مىكوشد كه خودش را به دامن او بيفكند و آنجا آرام بگيرد! و راز اين مطلب آن است كه براساس تحقيقات عميقانه هستىشناسان و كسانى كه كارشان كاوشگرى براى