برخى منابع غربى مى‌گويند: هنوز ٢١ ميليون نفر در حال حاضر در بردگى به سر مى‌برند. آمارهاى گزارش ٢٠١٢ م. سازمان بين المللى كار اين موضوع را تأييد مى‌كند.

در اين گزارش آمده است: ٥٦% كارگران كار اجبارى جهان در منطقه آسيا و اقيانوس آرام حضور دارند كه ١١ ميليون و ٧٠٠ هزار نفر را شامل مى‌شود. پس از آن نيز ١٨% يا سه ميليون و ٧٠٠ هزار نفر در قارّه آفريقا در بردگى به سر مى‌برند.

با در نظر گرفتن اين موضوع كه در اوج دوران بردگى در آمريكا كه سرانجام غيرقانونى اعلام شد، مجموعاً چهار ميليون نفر در بردگى به سر مى‌بردند، اكنون آمارها نشان مى‌دهد در قرن بيست و يكم شمار كسانى كه اسير بردگى هستند، بيش از پنج برابر شده است.

بحران جهانى اقتصاد، طىّ سال‌هاى اخير، تنها شرايط را براى تشديد بردگى مدرن مهيّا كرده و آمارها را افزايش داده است.

اين گزارش نشان مى‌دهد كه مجموعاً ١٨ ميليون و ٧٠٠ هزار نفر يا ٩٠% در منازل شخصى يا مؤسّسات خصوصى، مجبور به كار اجبارى شده‌اند و از اين ١٨ ميليون و ٧٠٠ هزار نفر، چهار ميليون و نيم يا ٢٢%، هدف سوءاستفاده‌هاى جنسى قرار گرفته‌اند.

اين در حالى است كه ١٤ ميليون و ٢٠٠ هزار نفر يا ٦٨% قربانى كار اجبارى در بخش‌هاى كشاورزى، كارهاى ساختمانى يا صنعتى شده‌اند.

بيشترين تمركز قربانيان كار اجبارى در مركز و جنوب شرقى اروپا است كه چهار نفر از هر يك هزار نفر را شامل مى‌شود.

٢٦% يا پنج و نيم ميليون نفر قربانيان بردگى مدرن را جوانان زير ١٨ سال تشكيل مى‌دهند كه بيشتر اين قربانيان دخترانى هستند كه هدف سوء استفاده‌هاى جنسى قرار مى‌گيرند. گروه‌هاى ديگر جوانان نيز مجبور به كار اجبارى در مراكز صنعتى مى‌شوند و حتّى پسران ١٢ ساله يا كمى بزرگتر، اغلب در بسيارى از مناطق به عنوان كودك سرباز به كار گرفته مى‌شوند. اين امر در كشورهاى غربى چشمگير است.

آمارها نشان مى‌دهد ٥٦% يا ١١ ميليون و ٨٠٠ هزار نفر از كارگران كار اجبارى جهان در كشورهاى خود مى‌مانند؛ به عنوان مثال «هند» كشورى است كه بسيارى از شهروندان فقير آن مجبور به كار اجبارى‌