ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤ - صراط مستقيم
سرمقاله:
صراط مستقيم
بسم الله الرّحمن الرّحيم
با حمد و سپاس خداوند متعال و عرض ادب به آستان مبارك خاندان مكرّم رسول خدا، محمّد مصطفى (ص) در حالى شماره جديد مجلّه موعود را تقديم شما مىكنيم كه چشمان ما پس از دو ماه خونبار محرّم و صفر، به سيماى ماه ربيع الاوّل روشن مىشود. ماهى كه در طليعه آن بايد از دل و جان بانگ برآورد:
«السّلام على رَبيع الانام و نَضرةِ الايّام.»
همانطور كه مىدانيد مطالب مجلّه موعود ذيل دو عنوان كلّى مطالعات فرهنگى و مباحث اعتقادى قابل شناسايىاند. دو عنوانى كه به سان دو بال، پرواز پرنده ذهن و زبان ما را در موعود براى تماشاى دو ساحت فراخ در زندگى انسانىمان ممكن مىسازد.
با يك بال، حيات مادّى و مناسبات تمدّنى را مىتوان به تماشا نشست و همه آنچه كه بشر مفلوك امروز را به چالش كشيده است و با بال ديگر، حيات فرهنگى و اعتقادى را، با انبوهى از شبهات در جهان مدرن.
به راستى قلب هر انسان آزادهاى در اين ازدحام وحشتناك فسرده مىشود! در اين موقعيت است كه همه روزان و شبان انسان معاصر در اضطراب، بىقرارى و بحران سپرى مىشود. بر هر انسان صاحب بصيرتى آشكار است كه در چنين موقعيتى، بشر بر سر دوراهى ابتذال و پوچى درمىماند. دوراههاى كه همه سياهى و بنبست را در خود دارد و آدمى را از تجربه رستگارى و فلاح بازمىدارد.
به روزگارى، پيامبر رحمت (ص) با چنگ زدن به ريسمان آيات محكم قرآن، فرموده بود:
«يا ايّها الناس قولوا لا اله الّا الله تفلحوا.»
اى كاش! آن پيامبر مكرّم (ص) در ميان ما بود و پرده از انفعال و درماندگىمان برمىداشت. شايد خطاب به ما مىفرمود، اى انسان! براى رستگارى دوباره از عمق جان بانگ برآوريد: «لا اله الّا الله.»
مسلمانان، در هر صبح و ظهر و شام و به وقت اذان و نماز، بانگ لا اله الّا الله را سر مىدهند؛ امّا هيچگاه به شرط تجربه رستگارى نمىانديشند؛ «نفى الهها.»
از بام تا شام، سر بر آستان هزاران اله و بت مىساييم. احكام صدها اله نكبتبار را در حيات مادّى و فرهنگىمان مراعات كرده و آنهمه را واجبالاطاعه مىشناسيم و همه وقت، براى استقرار احكام حوزه فرهنگى و تمدّنى الحادى غربى، از فرامين و احكام كتابالله و آلالله كم مىگذاريم و آنگاه در ازدحام بنبستها و بحرانها، زبان به گلايه مىگشاييم.
در هيچ عصرى بسان امروز، بشر بحرانهاى چند وجهى محيط زيست، خانوادگى، اقتصادى، سياست و ملكدارى را تجربه نكرده است؛ به همان سان كه در هيچ عصرى بسان امروز، از خداوند فاصله نگرفته است و در هيچ عصرى تا به اين حد، بشر در گرداب گناه غرق نبوده است.
همه اديان و مذاهب و اقوال همه بزرگان دينى (مسيحى، زرتشتى و مسلمان)، ما را از تجربه چنين موقعيتى با خبر كرده بودند. در گفتههاى همه آنان، آخرالزّمان واژهاى است مشترك. باور بياوريم كه ما اكنون، آخرالزّمان و سالهاى سخت قبل از ظهور منجى موعود را تجربه مىكنيم.
باور بياوريم چنان سررشته امور مادّى و فرهنگى از دست بشر خارج شده است كه جز نجاتبخشى الهى و آسمانى، كسى ديگر نمىتواند به فرياد انسان گرفتار در گرداب قرن بيست و يكم برسد. باور بياوريم كه يكبار و براى هميشه بايد اعلام كنيم:
خداوندا! ما به بيراهه رفتيم و در خودكامگى، خود را مبتلاى صد بلا كرديم، تو به فريادمان برس! تنها تويى كه مىتوانى ديگربار «بهار» را به زندگى خزانزده ما بياورى، شايد كه بوى گلهاى معرفت، عشق، آزادى و ديندارى را دوباره استشمام كنيم.
نشريه «موعود»، ما را به صراطى مىخواند كه در انتهاى آن، حضرت «موعود» بر انسان آغوش گشوده است. مردى كه همه كمالات و زيبايىها را در خود جمع دارد.
«موعود»، اشاره دارد به صراط مستقيم؛ همان كه در هر نماز از خداوند آن را مىطلبيم و اعلام مىكنيم: «اهْدِنَاالصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ.»
صراط مستقيم، صراط خداوند متعال، صراط محمّد مصطفى (ص)، صراط آلالله است. خاندانى كه در تمامى عمر پربركت خويش، هيچ گاه بر آستان بتى و الههاى سر فرود نياورد؛ حقّى را ضايع نساخت و همواره دعوتكننده به سوى خير و نيكى بود؛ آل محمّد (ص) كه خداوند «منجى موعود» را در؛ ميان آنان جاى داده و ظهورش را وعده كرده است.
با ما در اين راه همراه شويد، دوستان را به سويش بخوانيد و عزم خود را براى پيوستن به موعود منجى و تبرّى از همه صورتهاى كفر و شرك و نفاقِ جارى در عصر حاضر جزم كنيد.
باشد تا ديدارش را تجربه كنيم. انشاءالله.
اللّهم عجّل لوليّك الفرج.
سردبير