ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٥ - فوتبال تمرين سياست
دارد. از عناصرى كه حبّ و بغض را رقم مىزنند، ورزشكاران هستند كه با توليد هيجان، تماشاگران را ارضا كرده و اين رضايت، موجب توليد حبّ در دلهاى آنها مىشود كه در نهايت، ولايتپذيرى از ورزشكاران را در پى دارد و افراد، آنها را به عنوان گروه مرجع خود انتخاب مىكنند. بنابراين ترويج و انتقال سبك زندگى، از طريق ستارههاى ورزشى در حوزه ورزش، يكى از روشهاى گلوباليزه كردن (جهانىسازى) است. امپراتورى فرهنگى با معرفى ستارههاى ورزشى، نقش مهمّى را در به غليان آوردن و مديريت هيجانات حوزه عوام جامعه، بازى مىكند و به طبع، احساس علاقهاى در دلهاى هواداران به وجود مىآيد كه تحت تأثير آن، سوپراستار ورزشى به عنوان امام و الگوى عملى در جامعه قرار گرفته و از طريق آموزش سبك زندگى، نقش خود را ايفا مىكند.
سوپراستار ورزشى- ارضا- تولّى- القاى سبك زندگى
در ادامه، به چند ويژگى مهمّ فوتبال در پروژه جهانىسازى اشاره مىگردد.
فيفا به مثابه شوراى امنيّت
از نظر آمارى، تعداد كشورهايى كه عضو «فيفا» هستند، از تعداد اعضاى «سازمان ملل» نيز بيشتر است. زمانى كه سياست به بنبست مىخورد، مهمترين راه خروج ار آن، ادامه سياست به طرق ديگر است و پرداختن به فوتبال مىتواند بهترين راه باشد. فيفا به عنوان يكNGO كه لبه تيغ آن برّندهتر از شوراى امنيّت سازمان ملل است، قوانين خود را به همه كشورهاى عضو ديكته مىكند و آنها را ملزم به پذيرش اين فرامين مىنمايد. در اين راستا، اگر حكومت هر كشورى در مسائل فوتبال به هر بهانهاى دخالت كند، عضويت آن كشور از فيفا تعليق خواهد شد و به اين ترتيب دولت بايد پاسخگوى فشار احساسات مردم عاشق فوتبال در كشور خود باشد. بنابراين هيچ دولت عاقلى سعى نخواهد كرد كه چوب لاى چرخ فيفا بگذارد. البتّه اين قوانين و سياستها كه بيشتر در راستاى گرما بخشيدن به مسابقات فوتبال در سراسر جهان دنبال مىشود، هدف ديگرى دارد و آن نيز بسترسازى براى نظم نوين جهانى است.
فوتبال تمرين سياست
مدل مهندسى اجتماعى در جامعه ايالات متّحده به صورت دو وجهى (دو حزبى) طرّاحى شده است؛ به گونهاى كه همواره دو روزنامه اصلى «نيويورك تايمز» و «واشنگتن تايمز»، دو مجلّه «تايمز» و «نيوزويك» و دو حزب اصلى ليبرال دمكرات و جمهورىخواه وجود دارد و مردم نيز اين مدل را پذيرفتهاند. كاركرد اين مدل، تقسيم كردن مردم جامعه به دو بخش وpolarize كردن فضاى اجتماعى است.
در اين راستا، حتّى مؤسّسهاى تحت عنوان(Bipartisan Policy BPC) » Center « با هدف تئوريزه كردن دمكراسى دو وجهى، در