ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩٠ - دهه سينماى آپوكاليپتيك
دوم آن در سال ١٩١٦ م. ساخته شد. در سال ١٩١٣ م. فيلم «پايان دنيا» به روى پرده رفت و آثار ديگرى درباره پايان دنيا در سالهاى ١٩١٦ م. و ١٩٢٢ م. ساخته شدند و نسخهاى هم در اين باره به كارگردانى ابل گانس (فيلمساز مشهور فرانسوى) در سال ١٩٣١ م. توليد گرديد. همه اينها، فيلمهايى بودند كه به طور مشخّص، فجايع آخرالزّمان را نشان مىدادند؛ مانند فيلم «روزى كه كره زمين از حركت ايستاد.»
معمولًا در اين فيلمها يا موجودات فضايى بودندكه كره زمين را نابود مىكردند يا با شيوع بيمارى فراگيرى همه موجودات زمين از بين مىرفت يا گروهى شيطانى از جنس بشر يا غير آن موجوديت زمين را تهديد مىكرد يا اين تهديد از طرف آدم خبيثى بود كه مىخواست سلطان همه عالم شود. مثلًا «جنگ دنياها» كه اورسن ولز ابتدا نمايشش را در راديو اجرا كرد و بعد در سينما به فيلم تبديل شد، نشان دهنده آن بود كه دنيا توسط موجوداتى فضايى در حال نابودى است و البتّه تنها منجى اين شرايط فاجعه بار آمريكا به شمار مىآمد. اين مسئله (منجى بودن آمريكاييان) موتيف اكثر فيلمهاى آخرالزّمانى بود؛ به طورىكه حتّى در برخى آثار به شكلى گل درشت نشان داده مىشد. مثلًا در فيلم «١٠ هزار سال قبل از ميلاد» (رولند امريش) قبايل ماقبل تاريخ در انتظار منجى را مىبينيم كه گويا موىطلايى و چشمآبى است!؛ يعنى همان عامل و پارامترى كه تقريباً در شكل و شمايل منجى اغلب اين دسته از فيلمهاى آخرالزّمانى شاهديم.
امّا چرا تصوير اين تفكّر آخرالزّمانى در آستانه پايان هزاره دوم و آغاز هزاره سوم، شتاب شديدترى به خود گرفت و پس از سال ٢٠٠١ م. به مرحله جدّىترى وارد گرديد كه برخى كارشناسان نوشتند: شمشيرها از رو بسته شده است؟ چرا پس از آغاز هزاره جديد، سينماى غرب، زبان و لحن شديدترى در بيان تفكّرات آخرالزّمانى يافت؟ آيا هاليوود آرايش دخانى به مفهوم ماورايى و آخرالزّمانى گرفت تا ذهن بشر را براى انتظار نبرد سهمگين آخرالزّمان يا همان آرمگدون آماده نمايد؟
در كتب و اسناد انتشار يافته، آمده است كه بنا بر اعتقاد ايوانجليستها (اخلاف همان پيوريتنهاى مهاجر كه امروزه نزديك به يك سوم از جمعيّت آمريكا را تشكيل داده و عمده مراكز سياسى، اقتصادى، نظامى و فرهنگى را در دست دارند)، با آغاز هزاره جديد و عبور از برج حوت (ماهى) به برج حمل (سطل)، زمان اقدام براى فراهم آوردن زمينههاى ظهور مسيح موعودشان فراهم آمده است. (اين اعتقاد، صريح و بىپرده در صحنهاى از كتاب و فيلم «رمز داوينچى» نيز به وضوح از جانب سر لى تيبينگ انگليسى خطاب به پرفسور لنگدون و سوفى بيان مىشود؛ در حالىكه آنها را براى گشودن كريپتكس حاوى راز مكان دفن جام مقدّس، به گروگان گرفته است.
به عبارت ديگر ايوانجليستها- كه در فرهنگ سياسى امروز، مسيحيان صهيونيست خوانده مىشوند- براين باورند كه جهان به آرمگدون و آخرالزّمان مورد نظر مسيحيان و يهوديان صهيونيست بسيار نزديك شده و حالا نوبت عمل فرا رسيده است. ٤
از همين روست كه از سال ٢٠٠١ م. توليد آثار عظيم تاريخى كه تقريباً از دهه ٦٠ تعطيل شده بود، دوباره رونق گرفت. فيلمهاى مذهبى بار ديگر با رويكرد تاريخ انبياى يهود جلوى دوربين رفتند. با ساخت فيلمهايى مانند «داوود» با بازى ريچارد گر، «سليمان» و ... ديگر از فيلمهاى رئال كمتر نشانى به چشم خورد. از فيلمهاى «مكتب نيويورك» و آثار معترض دهه ٧٠