ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٦ - اثر گناه بر ارتباط معنوى با امام عصر (ع)
كم و زياد مشهود است. از خطرناكترين اين حالات در اثر تكرار گناه، بهوجود آمدن حالت شك در مسائل اعتقادى و دينى، همچون توحيد، معاد، نبوّت و قرآن است كه البتّه در ابتدا چون شخص هنوز با ايمان است او را آزار مىدهد. آزار دهندهتر از آن، اينكه اين شك با استدلال و مطالعه كتاب برطرف نمىشود؛ از اينرو شخص آلوده به گناه، به اين در و آن در مىزند تا آتش شك را در قلبش خاموش كند، امّا نمىتواند. تنها راه اصلاح اين نوع شك آزار دهنده، ترك معصيت است و الّا كمكم اين شك به گونهاى در قلب تثبيت مىشود كه نتيجه آن، انكار اعتقادات خواهد بود.
از ديگر آثار ويرانگرا گناه، پذيرش آسان شبهات و قبول نكردن جواب استدلالى به آن مىباشد. البتّه نه اينكه نمىپذيرد، بلكه قلبش نمىتواند بپذيرد.
از ديگر آثار خانمان سوز گناه، بىعلاقگى و بىحوصلگى نسبت به عبادات، مساجد و اماكن مذهبى است كه در بعضى مواقع با پيدا شدن سؤالهايى مثل اينكه فلسفه نماز خواندن چيست؟ چرا بايد نماز بخوانيم؟ روزه گرفتن ما چه فايدهاى براى خدا دارد و نظاير آن بروز مىكند. البتّه گاهى هم اين سؤالها براى فهم حكمت و پايبندى بيشتر به فرايض الهى پرسيده مىشود. از آن طرف علاقه به لهو و لعب و بازى و افراط در شوخى و خنده در آنها زياد مىشود.
آياتى نظير آيه «ثُمَّكانَ عاقِبَةَ الَّذِينَ أَساؤُا السُّواى أَنْ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُنَ؛[١] سپس سرانجام كسانى كه اعمال بد مرتكب شدند به جايى رسيد كه آيات خدا را تكذيب كردند و آن را به مسخره گرفتند!» و نيز آيه «كَلَّابَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ؛[٢] چنين نيست كه آنها مىپندارند، بلكه اعمالشان چون زنگارى بر دلهايشان نشسته است!» يا آيه «فَإِنَّهالا تَعْمَى الْأَبْصارُ وَ لكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ؛[٣] زيرا چشمهاى ظاهر نابينا نمىشود، بلكه دلهايى كه در سينههاست كور مىشود.» كه در قرآن كريم آمده، بيانگر همين نكته مهم است.
در بسيارى از روايات نيز به موضوع مورد بحث تصريح شده است، به گونهاى كه در يكى از سخنان امام صادق (ع) آمده است: «به جان خودم سوگند كه مردمان نادان و خدانشناس را خدا نادان نيافريده است؛ آنان دلالتهاى آشكار و نشانههاى روشن را در آفرينش خود مىبينند و ملكوت آسمانها و زمين و آفرينش شگفتآورى را كه در كمال نظم است و بر وجود آفريدگار دلالت دارد، مشاهده مىكنند، امّا مردمانى هستند كه درهاى گناهان را بر خود گشوده و راه شهوتها را بر خويش هموار كردند و در نتيجه، هواهاى نفس به دلهايشان چيره گشت و به سبب ستمى كه بر خويش روا داشتند، شيطان بر ايشان مسلّط گشت و خدا اين چنين به دلهاى متجاوزان مهر مىنهد».[٤]
حضرت آيتالله بهجت (ره) مىفرمود: ترك واجبات و ارتكاب محرّمات، حجاب و نقاب ديدار ما از امام زمان (عج) است.[٥]
اثر گناه بر ارتباط معنوى با امام عصر (ع)
در حديث شريفى از امام عصر (ع) آمده است: «آنچه باعث تأخير افتادن ديدار ما با شيعيان ما مىشود، اعمال ناشايست آنهاست. پس بايد هر يك از شيعيان از اعمالى كه باعث ناراحتى