ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١١٨ - ضلالت يعنى چه؟
و خونريزى، وحشت و ترور، نيرنگ و چپاول، عصبيت جاهلى، تبرّج و برهنگى، قماربازى و شرابخوارى و رباخوارى، بى هويتى و بى قانونى، بردگى و اسارت همنوع و بى رهبرى الهى و هدايت و ... بودند.» اينها مشخّصه عصر جاهليتى بود كه قرآن از آن به جاهليت اولى نام مىبرد.
٢. و از همان حضرت در «غررالحكم» نقل شده كه: «جهل زندگانى را مىميراند و موجب ابدى شدن شقاوت و بدبختى مىشود.»
٣. امام صادق (ع) مىفرمايند: «كسى كه شراب بنوشد چهل شبانه روز نمازش مورد قبول واقع نمى شود و اگر در روز چهلم بميرد به مرگ جاهليت مرده است، مگر آنكه توبه كند كه خدا مىپذيرد.»[١]
٤. رسول اكرم (ص) در قسمتى از «خطبه غدير» مىفرمايد: «به خدا قسم خداوند به انبيا و رسولان، درباره من بشارت داده، من آخرين انبيا و رسولانم و من حجّت خدا بر همه مخلوقات آسمانها و زمينم، هر كس در اين موضوع شك كند، كافر است، آن هم كفر جاهليت اوّل و كسى كه در اين گفتارم ترديد كند در همه چيز ترديد كرده و ترديد كننده در آن در آتش جهنم است.»[٢]
٥. حارث بن مغيره مىگويد به امام صادق (ع) عرض كردم: آيا پيامبر (ص) فرمودهاند: «كسى كه بميرد و امامش را نشناسد به مرگ جاهليت مرده است؟» حضرت فرمودند: «آرى.» پرسيدم: آيا جاهليت جاهلان و سفها يا جاهليتى كه امامش را نشناخته؟ حضرت فرمودند: «جاهليت كفر و نفاق و گمراهى.»[٣]
٦. و از رسول اكرم (ص) نقل شده كه فرمودند: «كسى كه منكر قائم از فرزندان من در زمان غيبتش بشود به مرگ جاهليت مىميرد.»[٤]
امام حسين (ع) و يارانش خون دل خويش را در راه خدا نثار كردند كه انسان را از آن همه جهالت، سفاهت، بىخردى و بىهويتى نجات دهند و در فضاى حاكميت و رهبرى الهى و علم و عدالتگسترى تربيت نمايند.
و چه زيبا در روايات مربوط به رسالت بزرگ الهى امام عصر (عج) به عنوان صاحب اصلى و منتقم خون جدّ بزرگوارش مىخوانيم.
از امام باقر (ع) پرسيدند: هرگاه قائم قيام كند با چه روشى با مردم رفتار مىكند؟ حضرت فرمودند: «به سيره و روشى كه رسول خدا عمل مىكرد، تا اسلام را پيروز گرداند.» راوى پرسيد: سيره رسول خدا (ص) چگونه بود؟ حضرت مىفرمايد: «آنچه را كه در جاهليت بود باطل كرد و با مردم به شيوه عدل مواجه شد. اين چنين امام عصر (عج)، زمانى كه قيام كند، آنچه را كه در عصر جاهليت و آرامش و تنآسايى در اختيار مردم بود، باطل مىكند و با مردم به عدل رفتار مىنمايد.»
ضلالت يعنى چه؟
در ادامه همان زيارت اربعين مىخوانيم: «و من حيرة الضلالة ...؛ تا انسان را از سردرگمى ضلالت و گمراهى نجات دهد.»
ضلالت به معناى انحراف از حق، گمراهى، گم كردن راه يا گم شدن خود انسان در خود است؛ از خداوند در سوره حمد مىخواهيم ما را از گمراهان و گمشدگان قرار ندهد و در