ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١١٩ - ضلالت يعنى چه؟
بسيارى از آيات قرآن، كفر، فسق، اسراف، ظلم و معصيت و ... از مصاديق ضلالت و گمراهى شمرده شده است.
١. اميرمؤمنان (ع) در برخورد با خوارج در نهروان به آنها هشدار مىدهد كه: «آن كس كه شما را فريب داد، كار را به زيان شما تمام كرد». پرسيدند: اى اميرمؤمنان چه كسى آنها را فريفت؟ فرمود: «شيطان گمراه شده و نفس فرمان دهنده به بدى».
٢. حضرت على (ع) در سخنى ديگر مىفرمايند: «كسى كه به هدايت الهى هدايت يافت، ارشاد شده است و آن كس كه هدايت را در غير هدايت الهى جستوجو كرد، گمراه شده است. كسى كه از غيراهل هدايت طلب هدايت كند، گمراه خواهد شد.»
٣. و همچنين در خطبه ٩٧ نهج البلاغه مىفرمايد: «بنگريد به اهل بيت پيامبرتان (ص)، ملازم علايم و نشانههاى آنها باشيد ... از آنها پيشى نگيريد كه گمراه مىشويد و از آنها عقب نمايند كه به هلاكت مىافتيد.»
٤. و در خطبه ١٩٤ مىفرمايد: «شما را از منافقان برحذر مىدارم، زيرا آنها گمراهان گمراه كننده و لغزندگان لغزاننده هستند.»
٥. و در عبارتهاى جامع ديگرى مىفرمايد: «سادهترين چيزى كه بنده به وسيله آن گمراه مىشود آن است كه حجّت الهى را نشناسد، همان حجّتى كه خداوند او را شاهد بر بندگان خود قرار داده و فرمان داده كه از او اطاعت كنند و ولايت او را بر آنها واجب گردانيده است.»[١]
٦. و در حديث ثقلين از رسول خدا (ص) بارها نقل شده كه: «من در بين شما دو چيز سنگين و گرانبها باقى مىگذارم، كتاب خدا و عترتم (اهل بيتم) اگر به آنها تمسّك جوييد هرگز گمراه نمىشويد و اين دو از هم جدا نمىشوند تا در قيامت در كنار حوض كوثر به من بپيوندند.»
رسالت پيامبر (ص) براى نجات انسان از جهل و بىخبرى و ضلالت و گمراهى آغاز شد، در غدير به كمال رسيد؛ امّا در سقيفه بنى ساعده تمام كفر و جاهليت و عصبيت و گمراهى در برابر انسان رها شده از بردگىها و بدبختىها به پاخاست و همه نيروهاى اهريمنى خويش را بسيج كرد و در آن دوران غفلتزده فرياد بيدارگر صديقه كبرا (س)، جهاد و مبارزه بىامان امام على بن ابىطالب (ع)، روشنگرى امام مجتبى (ع) و ياران باوفاى آنها و شهادت همه آن عزيزان، زمينهاى شد براى ايثار و بذل خون دل امام مظلوم، حضرت ابا عبدالله الحسين (ع)، ياران، برادران و فرزندان شهيدش و اگر امروز در دنياى ما كورسويى از آگاهى، بصيرت، عدالت و آزادگى وجود دارد، مديون آن همه ايثارگرى آنهاست و از كربلا و از ظهر عاشورا تا قيام فرزند منتقم آن عزيز اين خونها خواهد جوشيد و در ظهور آن ذخيره محبوب الهى انسان از جهل، بىخبرى، ضلالت و گمراهى و از بند همه شياطين نجات خواهد يافت و دنيا سرتسليم و رضا به عبوديت خدا خواهد سپرد.
«اللّهمّ جدّد به ما امتحى من دينك»
پىنوشتها:
[١]. كامل الزّيارات، ص ٢٢٨.
[٢]. كافى، ج ٦، ص ٤٠٠.
[٣]. مستدرك وسائل الشّيعه، ج ١٨، ص ١٨٤.
[٤]. كافى، ج ١، ص ٣٧٧.
[٥]. بحارالانوار، ج ٥٦، ص ٧٣.
(٦). نهج البلاغه، ح ٣٢٣.
[٧]. كافى، ج ٢، ص ٤١٥.