ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٥ - ١- ٢ آسيب ها و تهديدهاى درونى
١. ماهيّت انقلاب اسلامى
مقام معظّم رهبرى درباره ماهيّت انقلاب اسلامى مىفرمايند:
انقلاب ايران يك انقلاب هويّتاً اسلامى بود. انقلابى بود كه با انگيزههاى اسلامى و با خطّ مشى اسلامى و با رهبرى اسلامى و با شعارهاى اسلامى و بالأخره حتّى با تاكتيكهاى اسلامى پيش رفت. در اين مبارزه، ما حتّى از تاكتيكهاى ضدّ اسلامى و غير اسلامى استفاده نكرديم؛ يعنى رهبر ما در طول مبارزه حتّى يك دروغ مصلحتى هم نگفت و اين يك شيوه و يك منش اسلامى است. انقلابى هويّتاً اسلامى. (١/ ٣/ ١٣٥٨)
ايشان در جايى ديگر در اين باره مىفرمايد:
پس ببينيد من منشأ اين انقلاب را چه مىدانم. من مىگويم منشأش در تديّن و در ايمان است. (١٥/ ١٢/ ١٣٧٧)
\*\*\*
رهبر انقلاب اسلامى در يكى ديگر از سخنان خود به وجه فرهنگى انقلاب اسلامى اشاره كرده و مىفرمايد:
انقلاب ما، انقلابى مبتنى بر يك منش و نگرش فرهنگى بود و هر حركت ارزشى، اين خصوصيّت را دارد. (٥/ ٥/ ١٣٧١)
٢. آسيبها و تهديدها
به اعتقاد مقام معظّم رهبرى دو دسته از عوامل، انقلاب اسلامى و دستاوردهاى آن را تهديد مىكند؛ يكى عوامل درونى و ديگرى بيرونى.
١- ٢. آسيبها و تهديدهاى درونى
ايشان درباره عوامل درونى مىفرمايد:
عوامل درونى، يعنى مواردى كه در درون خود ما انقلابيون و ما مؤمنان است؛ اينها كم نيست، زياد است. من مىخواهم عرض كنم كه اگر ما اين آسيبهاى درونى را علاج كنيم، آن آسيبهاى بيرونى، مشكلى برايمان به وجود نخواهد آورد.
ببينيد قرآن به طور صريح در اين زمينه با ما حرف مىزند و مىگويد: «ذلِكَبِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّراً نِعْمَةً أَنْعَمَها عَلى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ؛[١] اين [كيفر] بدان سبب است كه خداوند نعمتى را كه بر قومى ارزانى داشته تغيير نمىدهد؛ مگر آنكه آنان آنچه را در دل دارند، تغيير دهند.» نعمتى كه خدا به شما داد، محال است از شما بگيرد، مگر شما شرايط خودتان را عوض كنيد. چون نعمت الهى بىحساب و كتاب نيست؛ خدا تحت شرايطى نعمتى را به كسى مىدهد؛ اگر آن شرايط را حفظ كرديد، محال است كه نعمت از بين برود و پس گرفته شود. اين جزو مضامين و مسلّمات و بيّنات دعاهاى ماست. انسان در «صحيفه سجّاديه» و جاهاى ديگر كه نگاه مىكند، برايش مسلّم مىشود كه اين گونه است؛ خدا نعمت را نمىگيرد، مگر ما آن شرايط را عوض كنيم. الآن اين اتاق روشن است و اين چراغها نور مىدهند؛ چرا؟ لابد شرايطى وجود دارد، سيمهايى، امكاناتى و فضاهايى هست. اگر اينها تغيير پيدا كند، طبيعى است كه اين هم نخواهد بود. اين چيز واضحى است. تقدير الهى، يعنى اندازهگيرىهاى دقيق پروردگار، اين لايتخلّف است؛ چنانچه ما اندازهها را عوض كرديم، خداى متعال هم نتايج را عوض خواهد كرد. (١٥/ ١٢/ ١٣٧٧)
\*\*\*
رهبر معظّم انقلاب اسلامى، از تهديد درونى با عنوان سايش جبهه خودى ياد كرده و در اين باره مىفرمايد:
من احساس مىكنم اين جبهه، آفتِ سايش شده است. انسان سايشپذير است. هر انسان ديگرى جز معصومان (ع) در برخوردها و سايشها و اصطكاكها، ساييده و كم مىشود و برجستگىهاى روحىاش تغيير مىكند؛ بايد مراقبش بود. اينكه ذكر دائمى گفتهاند، براى خاطر اين است. انسان دائماً بايد متذكّر باشد و الّا خراب خواهد شد. بزرگان و ائمه و معصومان ما، مواظب خودشان، خودسازىشان، نمازشان، ذكرشان، دعايشان، توجّهات و توسّلاتشان بودند، براى اينكه ضايع و خراب نشوند. ماها خراب مىشويم. (١٠/ ١٠/ ١٣٦٩)