برخى از اشتباهات و معاصى ديوارهاى موجود ميان ما و عالم جن را برمى دارد و زمينه ورود، تأثير و سلطه جنّيان را بر فرد فراهم مى‌آورد. براى نمونه در مقدّمه ماجراى ادّعاهاى على محمّد باب ترس طلبه نجفى از جنّى ماجرا كاملًا مشهود است. همچنين در كتاب‌هاى مربوط به جنّ، داستان‌هايى را مى‌توان يافت كه آنان افراد را تحت سلطه خود در آورده و از آنان درخواست‌هاى عجيب و گاه پرمخاطره داشته‌اند.

منشأ ادّعا

انسى (خود فرد و ديگر انسان‌ها)

مبناى اصلى ادّعا هواى نفس و حبّ دنياست؛ امّا گاه خود فرد فريب دنيا را خورده و اسير آن مى‌شود و گاه اطرافيان او را فريب داده و به وادى هلاكت و گمراهى مى‌افكنند.

ديگر انسان‌ها كه زمينه‌ساز ظهور مدّعيان مى‌شوند گاه از آشنايان هستند و گاه افرادى كه با يك يا چند واسطه از ناحيه دشمنان، خود را به او نزديك كرده‌اند تا او را فريب داده و ابزار دست خود كنند. آمريكا، اسرائيل و نظام يهود و انگليس از بارزترين دشمنان سياسى و عقيدتى هستند كه در راستاى مقابله با فرهنگ تشيّع يا نظام جمهورى اسلامى افراد را اجير خود مى‌كنند.

جنّى‌

قرآن به صراحت و به نقل از جنّيان از موضوع يارى جستن برخى از انسان‌ها از آنان پرده برمى‌دارد:

«وَأَنَّهُ كانَ رِجالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزادُوهُمْ رَهَقاً؛[١] و مردانى از آدميان به مردانى از جنّ پناه مى‌بردند و بر سركشى آنها مى‌افزودند.» برخى از مدّعيانى را كه اين روزها بازار نسبتاً داغى هم براى خود به راه انداخته‌اند به استناد محتواى ادّعاهايشان و نيز توانايى انجام برخى امور غيرعادى را مى‌توان متأثّر از رابطه با جنّيان دانست. بنابر ماجرايى كه مرحوم آيت الله على اكبر نهاوندى در كتاب شريف و ارزنده «العبقرى الحسان» نقل كرده، داستان على محمّد باب علاوه بر پشتوانه انگليسى آن موكلّى جنّى هم پيگير آن بوده است.

تأثيرات مدّعيان‌

١. شبهه‌پراكنى در جامعه (قلب و تحريف حقايق)

با توجّه به اينكه مدّعيان براى همراه كردن افراد با خود چاره‌اى جز قلب و تحريف حقايق ندارند و اين اتّفاق حالت ديگرى از شبهه‌سازى و شبهه‌پراكنى به شمار مى‌آيد، ساده‌ترين تأثيرى كه جريان مدّعيان در جامعه مى‌توانند داشته باشند شيوع و جريان شبهات در ميان مردم است. بديهى است اگر علما، آگاهان، افراد و نهادهاى مسئول در اين راستا به وظايف خود عمل نكنند به طور طبيعى زمينه‌ساز داغ شدن بازار مكّاره مدّعيان خواهند شد و از همين روست كه فرموده‌اند:

«إِذَا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فَعَلَى الْعَالِمِ أَنْ يُظْهِرَ عِلْمَهُ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ سُلِبَ مِنْهُ نُورُ الْإِيمَانِ؛[٢] وقتى بدعت‌ها ظاهر شد عالم بايد علمش را ظاهر كند و الّا نور ايمان از او سلب مى‌شود.»

انذار و تهديد به از دست دادن نور ايمان تهديدى است جدّى كه عجيب است چرا هنوز بسيارى آن را جدّى نگرفته‌اند و مى‌گويند همين قدر كه به زندگى دنيا و آخرت خويش مشغول باشيم، بهتر است!

٢. تضعيف باور بينندگان و اطرافيان سست ايمان‌

واقعيّت اين است كه همه مردم از يك سطح ايمان برخوردار نيستند و عدّه‌اى كه ايمان سستى دارند با كوچك‌ترين شبهه‌اى ممكن است دچار تزلزل، ترديد يا حتّى مسير و باور بدهند. مدّعيان، عدّه‌اى را براى نيل به اهدافشان با خود همراه مى‌سازند و جمعى ديگر كه اقوام، دوستان، آشنايان و اطرافيان فريب‌