ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٤ - ١ آيات قرآن مجيد
مصلح جهان[١]
يكى از مسائل و امورى كه فرق اسلام بر آن، اجتماع و اتّفاق نمودهاند، ظهور حضرت مهدى (ع) در آخرالزّمان است كه و همه انتظار يك قيام روحانى جهانى و ظهور مصلحى[٢] را مىكشند كه عدالت اجتماعى و نظام جهان را بر اساس ايمان به خدا و احكام دين اسلام برقرار سازد، دنيا را از چنگال ستمكاران و جبّاران نجات بخشد و پرچم عزيز اسلام را در تمام نقاط به اهتزاز در آورد.
همه چشم به راهند و انتظار دارند كه شايستهترين فرزندان پيغمبر قيام كرده، آيين توحيد و رسم برادرى و مساوات اسلامى را زنده نموده، بشر را از نعمت آسايش بهرهمند سازد و موجبات تفرقه و محروميّت و ناكامى را از ميان بردارد.
اين وعده الهى و تخلّفناپذير است. دنيا به طرف آن عصر درخشان در حركت است، سير زمان، گردش دوران هر دم بشر را به چنين روزگارى نزديكتر مىسازد.
ايمان به ظهور حضرت مهدى (ع) و جهانگير شدن دين اسلام به آيات متعدّدى از قرآن مجيد و متواترترين روايات و قوىترين اجماعات اتّكا و استناد دارد كه هر مسلمان معتقد به قرآن و رسالت پيغمبر (ص) بايد به اين ظهور، ايمان راسخ و ثابت داشته باشد.
در اين مقاله تفصيل و شرح اين مطالب ممكن نيست؛ امّا براى توجّه خوانندگان محترم تحت چهار عنوان: ١. آيات قرآن مجيد؛ ٢. اجماع و اتّفاق مسلمانان؛ ٣. روايات اهل سنّت؛ ٤. روايات شيعه، هر كدام را به اختصار توضيحاتى مىدهيم.
١. آيات قرآن مجيد
خداوند در قرآن مجيد، در آيات كريمه متعدّدى تشكيل يك حكومت جهانى اسلامى، بسط دين اسلام، غلبه آن بر كلّيه اديان، زمامدارى صلحا و ارباب لياقت را وعده فرموده است كه از آن جمله اين آيات است:
«وَقاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ؛[٣] و با آنان بجنگيد تا فتنهاى بر جاى نماند و دين يكسره از آن خدا گردد پس اگر [از كفر] بازايستند، قطعاً خدا به آنچه انجام مىدهند بيناست.»
«هُوَالَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ؛[٤] اوست خدايى كه رسول خود را با دين حق به هدايت خلق فرستاد تا بر همه اديان عالم او را تسلّط و برترى دهد».
«يُرِيدُونَأَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ؛ [٥] مىخواهند نور خدا را با سخنان خويش خاموش كنند ولى خداوند نمىگذارد تا نور خود را كامل كند هر چند كافران را خوش نيايد.»
«يُرِيدُونَلِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ؛[٦]
كافران مىخواهند تا نور خدا را با گفتار باطل و طعن مسخره، خاموش كنند، البتّه خدا نور خود را تمام و كامل مىكند.»
«وَيُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ يَقْطَعَ دابِرَ الْكافِرِينَ؛[٧]
و خدا مىخواست كه صدق سخنان حق را ثابت گردانده و ريشه كافران را از بيخ و بن بركند.»
«وَقُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً؛[٨]
بگو كه حق آمد و باطل را نابود ساخت، كه باطل خود لايق محو و نابودى است.»